ആഫ്രിക്കന്‍ മാസ്റ്റര്‍പീസിന് അമ്പത് വയസ് - അഭിലാഷ് ഫ്രേസര്‍

('മൂല്യശ്രുതി' മാസികയില്‍ നിന്നും )

ചിന്നുവ അച്ചെബി 

50 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പാണ് 1958-ല്‍ അജ്ഞാതനാ യൊരു ആഫ്രിക്കന്‍ എഴുത്തുകാരന്‍ തന്റെ പ്രഥമ നോവല്‍ പ്രസാധനത്തിനായി ലണ്ടനിലേക്ക് കൊടുത്തയച്ചു. നോവലിന്റെ അപ്രകാശിത പ്രതി പ്രസാധകരില്‍ നിന്നു പ്രസാധകരിലേക്കു മാറി മാറി സഞ്ചരിച്ചു. ആഫ്രിക്കന്‍ എഴുത്തുകാര്‍ക്ക് മാര്‍ക്കറ്റില്ലെന്ന കാരണം പറഞ്ഞ് പ്രസാധകര്‍ ഓരോരുത്തരായി നോവലിനെ തിരസ്‌കരിച്ചു. അവസാനം നോവല്‍ ഹെയ്ന്‍മാന്‍ പബ്ലിഷിങ് ഓഫീസിലെത്തി. അവിടെയും കുറേനാള്‍ അത് ആരും തൊടാതെ കിടന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം പശ്ചിമേഷ്യന്‍ യാത്രക്കുശേഷം തിരിച്ചെത്തിയ വിദ്യാഭ്യാസ ഉപദേശകന്‍ ഡൊണാള്‍ഡ് മക്രേ അവഗണിക്ക പ്പെട്ടു കിടന്ന നോവല്‍ വായിക്കാനിടയായി. നോവല്‍ കമ്പനിയെ തിരികെ ഏല്‍പ്പിക്കു മ്പോള്‍ മക്രേയുടെ ഒരു കുറിപ്പുകൂടി വെച്ചു! ലോക മഹായുദ്ധ ത്തിനുശേഷം ഇത്ര മഹത്തായ ഒരു നോവല്‍ ഞാന്‍ വായിച്ചിട്ടില്ല!

ലോകപ്രശസ്ത ആഫ്രിക്കന്‍ നോവലിസ്റ്റായ ചിന്നുവ അച്ചെബിയുടെ 'Things Fall Apart'(തിങ്‌സ് ഫാള്‍ അപ്പാര്‍ട്ട്) ആയിരുന്നു ആ നോവല്‍. 1958 ജൂണ്‍ 17 ന് തിങ്‌സ് ഫാള്‍ അപ്പാര്‍ന്റെ 2000 കോപ്പികള്‍ ഹെയ്ന്‍മാന്‍ അച്ചടിച്ചു പുറത്തിറക്കി. ഒരു വാക്കുപോലും തിരുത്താതെ,ഒരു വാചകം പോലും വെട്ടിമാറ്റാതെ…

പിന്നീടുള്ള നാളുകള്‍ ചിന്നുവ അച്ചെബിക്കും തിങ്‌സ് ഫാള്‍ അപ്പാര്‍ട്ടിനും (തകര്‍ന്നടിയല്‍ എന്നു പരിഭാഷപ്പെടുത്താം)മഹത്വത്തിലേക്കുള്ള ആരോഹണ ത്തിന്റെ കാലമായിരുന്നു.

ആഫ്രിക്കന്‍ സാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ പുസ്തകങ്ങളില്‍ ഒന്നായി വാഴ്ത്തപ്പെടുന്ന തിങ്‌സ് ഫാള്‍ അപ്പാര്‍ട്ടിന്റെ 80 ലക്ഷത്തിലധികം പ്രതികളാണ് വിറ്റുപോയത്. 50 ലോകഭാഷകളിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ഈ നോവലിനാണ് ഏറ്റവുമധികം പരിഭാഷക്ക് വിധേയമായിട്ടുള്ള ആഫ്രിക്കന്‍ പുസ്തകം എന്ന റെക്കോര്‍ഡ്. ആഫ്രിക്കയില്‍ മാത്രമല്ല അമേരിക്കയിലും യൂറോപ്പിലും ആസ്‌ത്രേലിയയിലും ഇന്ത്യയിലുമൊക്കെ 'തിങ്‌സ് ഫാള്‍ അപ്പാര്‍ട്ട്' ഏറെ വായിക്കപ്പെടുകയും പഠനവിഷയമാകുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് 'അത്യുജ്വലമായ നോവല്‍'  എന്നാണ്  'ദി ഒബ്‌സര്‍വര്‍'  പത്രം വിശേഷിപ്പിച്ചത്. 'ഒരു ആഫ്രിക്കക്കാരന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ഇംഗ്ലീഷ് നോവല്‍'  എന്നു പറഞ്ഞത് ഡൊണാള്‍ഡ് ഹെര്‍ഡെക്. ആധുനിക ആഫ്രിക്കന്‍ സാഹിത്യത്തി ന്റെ ഉപജ്ഞാതാവായിട്ടാണ് ചിന്നുവ അച്ചെബി വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നത്

ഇംഗ്ലീഷ് കവിയായ W.B.യേറ്റ്‌സിന്റെ  'ദ സെക്കന്റ് കമിംങ്'  എന്ന കവിതയിലെ  'Things fsll apart;the centre Cannot hold…..' എന്ന വരിയില്‍ നിന്നാണ് ചിന്നുവ അച്ചെബി തന്റെ നോവലിന് പേര് സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. വിലപ്പെട്ട തായി കരുതിവെച്ചവയുടെ തകര്‍ന്നടിയല്‍ ധ്വനിപ്പിക്കുന്നു ആ പേര്.

ഒകോംക്വായുടെ കഥ,ഗോത്രസംസ്‌കാരത്തിന്റേയും

ആഫ്രിക്കന്‍ ഗോത്രപാരമ്പര്യങ്ങളുടെ തകര്‍ച്ചയുടെ കഥയാണ് തിങ്‌സ് ഫാള്‍ അപ്പാര്‍ട്ട് പറയുന്നത്. നൈജീരിയായിലെ ഇബോ ഉമോഫിയ ഗോത്രത്തിലെ കരുത്തനായ നേതാവാണ് ചേന കര്‍ഷകനായ ഒകോംക്വോ. മഹത്തായ പാരമ്പര്യം സൂക്ഷിക്കുന്ന, സാമൂഹ്യമായി പുരോഗമിച്ച ശക്തമായ ഗോത്രമാണ് ഉമോഫിയ. ഒകോംക്വോ ഇല്ലായ്മയില്‍ നിന്ന് ഉന്നതങ്ങളില്‍ എത്തിയവനാണ്. അലസനായ ഒരു പുല്ലാംകുഴല്‍ വായനക്കാരനായിരുന്ന ഒകോംക്വോയുടെ പിതാവ് കുടുംബത്തിന് ഏറെ കടബാധ്യതകള്‍ ഉണ്ടാക്കി ക്കൊടുത്തിരുന്നു. ഒരിക്കലും അപ്രകാര മാകരുത് എന്ന പ്രതിജ്ഞാ ബദ്ധതയാണ് ഒകോംക്വോയെ കരുത്തനാക്കിയത്.

ഒരുദിവസം ഉമോഫിയ ഗോത്രക്കാര്‍ക്കെതിരേ മറ്റൊരു ഗോത്രം ഒരപരാധം ചെയ്തു.പാപപരിഹാരമായി ആ ഗോത്രം ഉമോഫിയക്കാര്‍ക്ക് ഒരു കന്യക യേയും ഒരാണ്‍കുട്ടിയേയും കാഴ്ച നല്‍കുന്നു.കന്യക അപരാധത്തി നിരയായ വന്റെ ഭാര്യയും, ആണ്‍കുട്ടി ബലിവസ്തുവും ആകുന്നു. ബലിയര്‍പ്പണത്തിന് ഒരുക്കമായുള്ള മുന്നു വര്‍ഷങ്ങള്‍ ഇകെമിഫുന എന്ന ആണ്‍കുട്ടി ഒകോംക്വോ യുടെ ഭവനത്തില്‍ ജീവിക്കുന്നു.

മൂന്നു വര്‍ഷം കൊണ്ട് ഇകെമിഫുന ഒകോംക്വോയുടെ കുടുംബത്തിന് പ്രിയപ്പെട്ടവനായിത്തീരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ഒകോംക്വോയുടെ മകന്‍ ന്വോയെ അവന്‍ സ്വന്തം സഹോദരനെ പോലെ സ്‌നേഹിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ മുന്നു വര്‍ഷം തികയുമ്പോള്‍ കുട്ടിയുടെ ബലിക്കുവേണ്ടിയുള്ള വെളിച്ചപ്പാടിന്റെ കല്‍പ്പന യുയരുന്നു.

ഗോത്ര പുരുഷന്മാര്‍ ചേര്‍ന്ന് ഇകേമിഫുനയെ കാട്ടില്‍ കൊണ്ടുപോയി ബലികഴിക്കുന്നു. ന്വോയുടെ ഹൃദയം തകരുന്നു. ഒകോംക്വോയും വല്ലാതെ ഉലഞ്ഞു പോകുന്നുന്നു ണ്ടെങ്കിലും തന്റെ ആര്‍ദ്രത പുറത്ത് കാണിക്കാതെ അയാളും കൊലപാതകത്തില്‍ പങ്കുചേരുന്നു. 

ഒകോംക്വോ തന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യയുടെ മകളായ എഡ്വിന്‍മയെ  അത്യധികം സ്‌നേഹിച്ചിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ എഡ്വിന്‍മയെ ഗോത്രത്തിലെ വെളിച്ചപ്പാട് ഭൂമിദേവതയുമായി ഒരു ആത്മീയാ ഭിമുഖത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. ഒകോംക്വോ യും ഭാര്യയും അതിന് സാക്ഷികളാകുന്നു. മറ്റൊരിക്കല്‍, ഒരു ഗോത്ര പ്രധാനി യുടെ ശവ സംസ്‌കാര വേളയില്‍ ഒകോംക്വോയുടെ തോക്കില്‍ നിന്ന് അബദ്ധ ത്തില്‍ ഒരു വെടിപൊട്ടി ഒരു കുട്ടി കൊല്ലപ്പെടുന്നു. ശിക്ഷയായി ഒകോംക്വോ യും കുടുംബവും ഏഴു വര്‍ഷത്തേക്ക് ഗോത്രത്തില്‍ നിന്ന് ബഹിഷ്‌കൃതരാകുന്നു.

സ്വന്തം വിധികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് മനുഷ്യന്‍ തന്നെയാണെന്ന ഒകോംക്വോ യുടെ വിശ്വാസത്തിനു വിള്ളല്‍ വീഴുന്നു. കുടുംബത്തോടൊപ്പം അയാല്‍ എംബാന്റയിലുള്ള മാതൃഭവനത്തിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യുന്നു. അവിടെ അവര്‍ക്ക് നല്ല സ്വീകരണം ലഭിക്കുന്നു.

അവരുടെ പ്രവാസ കാലത്ത് ഉമോഫിയയിലും എംബാന്റയിലും വെള്ളക്കാര്‍ എത്തുന്നു. അവര്‍ക്കൊപ്പം പുതിയ മതം പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ട് മിഷണറിമാരും. ന്വോയെ പുതിയ മതം സ്വീകരിക്കുന്നു.അതറിഞ്ഞ ഒകോംക്വോ അവനെ മര്‍ദ്ദിക്കുന്നു. ന്വോയെ വീടുപേക്ഷിച്ചു പോകുന്നു.

പലര്‍ക്കും ഗോത്രാചാരങ്ങളോട് എതിര്‍പ്പു തുടങ്ങുന്നു. ആയുധത്തിന്റെ പിന്‍ബലത്തില്‍ വെള്ളക്കാര്‍ ഉമോഫിയയുടെ ഭരണം കയ്യേറുന്നു. ഗോത്രത്തി ന്റെ അധികാരവും സ്വാതന്ത്ര്യവും നഷ്ടമാകുന്നു. വെള്ളക്കാരനായ ജില്ലാ കമ്മീഷണര്‍ ഒകോംക്വോ അടക്കമുള്ള ഗോത്രത്തലവന്മാരെ സമാധാന സംഭാഷണമെന്ന വ്യാജേന ക്ഷണിക്കുകയും അവിടെ വെച്ച് അവരെ പിടിച്ച് തടവിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

തടവറയില്‍ നിന്ന് സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെടുന്ന നേതാക്കന്മാര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ ഇനി രണ്ടു വഴികളാണുള്ളത്: ഒന്നുകില്‍ വെള്ളക്കാര്‍ക്കൊപ്പം സമാധാനത്തില്‍ ജീവിക്കു ക. അല്ലെങ്കില്‍ യുദ്ധം ചെയ്യുക.ഒകോംക്വോ യുദ്ധമാണ് ആഗ്രഹിക്കു ന്നത്. ഗോത്ര സമ്മേളനത്തിനു നടുവിലേക്ക് കടന്നുവരുന്ന കോടതിയുടെ ദൂതന്‍ സമ്മേളനം പിരിച്ചുവിടാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.ഗോത്രങ്ങളുടെ ജീവനാഡിയായ ഗോത്രസമ്മേളനങ്ങളുടെ മേലുള്ള കടന്നുകയറ്റം ഗോത്രസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അന്ത്യമണി മുഴങ്ങുന്നതിന്റെ സൂചനയാണെന്നു തിരിച്ചറിയുന്ന ഒകോംക്വോ രോഷാകുലനായി ദൂതനെ വധിക്കുന്നു. മറ്റു ദൂതന്മാര്‍ ഓടി രക്ഷപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള ഗോത്രത്തലവന്മാരാരും തന്റെ വഴി പിന്‍തുടരുകയില്ലെന്നും വെള്ളക്കാര്‍ക്ക് കീഴടങ്ങാനാണ് അവരുടെ തീരുമാനമെന്നും നിരാശയോടെ തിരിച്ചറിയുന്ന ഒകോംക്വോ മനസ്സു തകര്‍ന്ന് ആത്മാഹൂതി ചെയ്യുന്നു. ജില്ലാ കമ്മീഷണര്‍ അനുചരന്മാര്‍ക്കൊപ്പം എത്തി ഒകോംക്വോയുടെ ജഡം താഴെയിറ ക്കുന്നുപിന്നീട് അയാള്‍ എഴുതുന്ന പുസ്തകത്തില്‍ ഒകോംക്വോ യുടെ സമൂഹത്തെപ്പറ്റി വിമര്‍ശനാത്മകമായ ചില കുറിപ്പുകള്‍ എഴുതിച്ചേര്‍ക്കുന്നു.

ചരിത്രവും ആത്മാംശവും

1890-കളാണ് നോവലിലെ കാലഘട്ടം. നൈജീരിയായിലെ നീജര്‍ നദിയുടെ കിഴക്കന്‍ തീരത്തുള്ള ഒനിറ്റ്ഷക്കടുത്തു തന്നെയാണ് കഥയിലെ ഉമോഫിയ. അച്ചെബിയുടെ ജനന സ്ഥലമായ ഒജിഡിയിലേതിനു സമാനമാണ് നോവലില്‍ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന സംസ്‌കാരം. 20ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തില്‍ സ്ഥലം കയ്യേറിയ ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ അച്ചെബിയുടെ ജനനവര്‍ഷമായ 1930 ആയപ്പോഴേക്കം വേരുറപ്പിച്ചിരുന്നു. ഒജിഡിയില്‍ ആദ്യമായി പുതിയ മതം സ്വീകരിച്ചവരില്‍ ഒരാള്‍ അച്ചെബിയുടെ പിതാവായിരുന്നു. നോവലിലെ ന്വോയയെ പോലെ അച്ചെബിയും ഒരു അനാഥനായിരുന്നു. മുത്തച്ഛനാണ് അയാളെ വളര്‍ത്തിയത്. ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്കുള്ള അച്ചെബിയുടെ പരിവര്‍ത്തനത്തെയും ക്രിസ്തീയ രീതിയിലുള്ള വിവാഹത്തേയും മുത്തച്ഛന്‍ ഹൃദയപൂര്‍വം അനുവദിച്ചു കൊടുത്തു.

ആഫ്രിക്കയുടെ ആത്മാവറിഞ്ഞ എഴുത്തുകാരന്‍.

നൈജീരിയായിലെ നെയോബിയിലെ ഇബ്രോ ഗ്രാമത്തില്‍ 1930 നവംബര്‍ 16-നാണ് ചിന്നുവ അച്ചെബി പിറന്നത്.ചിന്നുവയുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ ആഫ്രിക്കന്‍ ഗോത്ര സംസ്‌കാരത്തിന്റേയും ക്രൈസ്തവ സ്വാധീനത്തിന്റേയും സംഗമ ഭൂമിയിലാണ് വസിച്ചിരുന്നത്. അച്ചെബിയില്‍ ഇതിന്റെ സ്വാധീനം വലുതായിരുന്നു.

പഠിക്കാന്‍ ബഹു മിടുക്കനായിരുന്നു ചിന്നുവ. ഷേക്‌സ്പിയറുടേതുള്‍പ്പെടെ യുള്ള ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യ ക്ലാസിക് കൃതികള്‍ വായിച്ചിരുന്നു. ചിന്നുവയുടെ സ്‌കൂള്‍ വിദ്യാഭ്യാസക്കാലത്ത് ആഫ്രിക്കന്‍ സംസ്‌കാരത്തിന്റെ മേലും ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ നടത്തുന്ന കടന്നുകയറ്റങ്ങള്‍ക്ക് സാക്ഷിയായി. ഒരിക്കല്‍, ഇബോ ഭാഷയില്‍  'സോപ്പു തരൂ'  എന്നു പറഞ്ഞതിന് തന്നെ സ്‌കൂള്‍ അധികൃതര്‍ ശിക്ഷിച്ച കഥ ചിന്നുവ അനുസ്മരിക്കുന്നുണ്ട്.

സ്‌കൂള്‍ ലൈബ്രറി മുഴുവന്‍ അരിച്ചുപെറുക്കിയിരുന്ന അച്ചെബി ബുക്കര്‍ ടി വാഷിംങ്ടന്റെ  'Up from Slevery' വായിക്കാനിടയായി. യാഥാര്‍ഥ്യത്തിന്റെ മറ്റൊരു മുഖം കണ്ടുവെന്നാണ് ചിന്നുവ പിന്നീട് ഇതേപ്പറ്റി പറഞ്ഞത്. പരമ്പരാഗത ആഫ്രിക്കന്‍ സമൂഹത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങളും അവയുടെ മേലുള്ള പാശ്ചാത്യ സ്വാധീനവുമായിരുന്നു ചിന്നുവയുടെ വിഷയങ്ങള്‍. 'ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ വരുന്നതിനു മുമ്പ് എന്റെ ദേശത്തിന്റെ ഇന്നലെകള്‍ അപരിഷ്‌കൃതത്വത്തി ന്റെ ഇരുളിലായിരുന്നില്ലെന്ന് കാണിച്ചു കൊടുക്കാന്‍ എന്റെ കൃതികള്‍ക്ക് കഴിയുന്നുവെങ്കില്‍ അതുകൊണ്ടുമാത്രം ഞാന്‍ തൃപ്തിയടഞ്ഞുകൊള്ളാം' .ചിന്നുവ അച്ചെബി ഒരിക്കല്‍ പറഞ്ഞു.

ഒരു അപകടത്തില്‍ പെട്ട് അരക്കു താഴേക്ക് തളര്‍ന്നുപോയ ചിന്നുവയുടെ തൂലിക പക്ഷേ,ശക്തമാണ്. ഇരുണ്ട ആവരണത്തിനുള്ളില്‍ ജ്വലിക്കുന്ന ആഫ്രിക്കന്‍ ചേതനയുടെ തെളിമ പോലെ….. 

കാര്‍ടൂണ്‍ പാഠങ്ങള്‍ ; അഭ്യാസവും ദുരുപയോഗവും

ഹാസ്യചിത്രരചനാ സമ്പ്രദായമായ കാര്‍ട്ടൂണിന് ഒരു രീതിശാസ്ത്രം രൂപപ്പെട്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്. അച്ചടി മാധ്യമം, ഇന്റര്‍ നെറ്റ് മീഡിയ,സെമിനാറുകള്‍ തുടങ്ങിയവയിലൂ ടെയൊക്കെ അതിന്റെ പാഠങ്ങള്‍ പഠിതാക്കളിലേക്കും പൊതുജനങ്ങളിലേക്കും എത്തുന്നു. നിരവധി സംഘടനകള്‍ ലോകത്ത് എമ്പാടും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. ഉന്ത്യയില്‍ വിവിധ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും അതിന് സംഘടനകളുണ്ട്. 1984-ല്‍ രൂപീകരിച്ച കേരള കാര്‍ട്ടൂണ്‍ അക്കാദമിയാണ് കേരളത്തിലെ ഈ രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രചാരകര്‍. ശിവറാം രചിച്ച കാര്‍ട്ടൂണ്‍ പാഠങ്ങള്‍ എന്നപുസ്തകം, ബുള്ളറ്റിന്‍,

വെബ്‌സൈറ്റ്, ശില്‍പശാലകള്‍ തുടങ്ങിയവയിലൂടെ അതിന്റെ പാഠങ്ങള്‍ ജനങ്ങളിലേക്കെത്തിച്ചുകൊണ്ട് കോരളകാര്‍ട്ടൂണ്‍  അക്കാദമി മുന്നോട്ടുപോകുന്നു. 

ഇന്ത്യന്‍ കാര്‍ട്ടൂണിലെ മറ്റൊരു ലെജണ്ട് ആയ ആര്‍.കെ.ലക്ഷ്മണിന്റെ പാഠങ്ങള്‍ പരക്കെ സ്വീകാര്യത നേടിയിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ ഒരു കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റിനുവേണ്ട കഴിവുകള്‍ മൂന്നാണ്.നിരീക്ഷക്കാനുള്ള കഴിവ്, വരക്കാനുള്ളകഴിവ്, പരിഹസിക്കാനുള്ള കഴിവ്. ഇവ മൂന്നും ചേരാതെ ഒരു കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റ് വിജയിക്കുകയില്ല. ആദ്യകാലത്ത് പടംവരക്കാന്‍ കഴിവില്ലാത്തവന്റെ വിഷമം തീര്‍ക്കലാണ് കാര്‍ട്ടൂണ്‍ എന്ന് അതിനെ പരിഹസിച്ചിരുന്നു. എന്നാല്‍ എല്ലാ നല്ല ചിത്രകാരന്മാരും കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റല്ല, എല്ലാ നല്ല കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റുകളും ചിത്രകാരന്മാരുമല്ല എന്നുതെളിയിക്കപ്പെട്ടതോടെ അതിന്റെ വിമര്‍ശകര്‍ അടങ്ങി. ആളുകളുടെ വൈകല്യം വരച്ചുവെക്കുന്നത് കാര്‍ട്ടൂണിക മര്യാദയല്ല, അത് കാര്‍ട്ടൂണിക ആഭാസമാണ്. വൈകല്യം മറക്കുക എന്നത് ചിത്രകലയില്‍ ഒരു രീതിയല്ലെങ്കില്‍ പോലും ആദ്യകാല ചിത്രകാരന്മാര്‍ അതിന് വഴങ്ങേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട് (കൊട്ടാരം ചിത്രകാരന്മാരെയാണ് ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളത്) നിരീക്ഷണത്തിലെ കൃത്യത പാലിക്കുന്നതില്‍ വീഴ്ച വരുത്തരുത്. വരക്കാനുള്ള കഴിവ് പരിശീലനത്തിലൂടെ അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്താം.

കാര്‍ട്ടൂണിന് കാരിക്കേച്ചര്‍ എന്ന ഒരു പിവുണ്ട്. കാര്‍ട്ടൂണ്‍ ഹാസ്യ ചിത്രീകരണവും കാരിക്കേച്ചര്‍ ഹാസ്യ ചിത്രവുമാണ്.  രാഷ്ട്രീയ കാര്‍ട്ടൂണ്‍, സാമൂഹ്യ കാര്‍ട്ടൂണ്‍, പ്രതിഷേധാത്മക കാര്‍ട്ടൂണ്‍ എന്നിങ്ങനെ കാര്‍ട്ടൂണിനെ വീണ്ടും തിരിക്കാം. ഈ കാര്‍ട്ടൂണുകളൊക്കെയും അത് രചിക്കപ്പെടുന്ന കാലത്ത് അതിനിടയാക്കിയ സാഹചര്യത്തെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കിയാലേ പില്‍ക്കാലത്ത് ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയൂ.  പത്രമാസികകളിലെ വാര്‍ത്താ ലോഖനത്തോടോ, റിപ്പോര്‍ട്ടിങ്ങിനോടോ ഒപ്പമാണ് രാഷ്ട്രീയ കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ വരക്കുന്നത്. അത് കൂടുതല്‍ വിമര്‍ശനാത്മകമാണ്. രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കന്മാരുടെ ഭരണ വൈകല്യങ്ങളെയാണ് വിമര്‍ശന വിധേയമാക്കുന്നത്. കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റ് ശങ്കറാണ് ഇതിന് ഉദാഹരണം.ശങ്കര്‍ നഹ്രുവിനെ വിമര്‍ശിച്ച കാര്‍ട്ടൂണ്‍ ഇന്ന് ആസ്വദിക്കണമെങ്കില്‍ അതിനിടയാക്കിയ സംഭവം എന്തെന്ന് മനസ്സിലാക്കി യാലേ പറ്റൂ. സാമൂഹ്യ കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ ഭരണ കര്‍ത്താക്കളെയല്ല വിമര്‍ശിക്കുന്നത്. സമൂഹത്തിന്റെ കെട്ടുറപ്പില്ലാ യ്മക്ക് ഭരണകര്‍ത്താക്കള്‍ തന്നെയാണ് ഉത്തരവാദികള്‍ എന്നിരിക്കിലും. സമൂഹത്തിലെ അഴിമതിയേയും അക്രമത്തേയും ഹാസ്യത്തിന്റെ കണ്ണിലൂടെ നിരീക്ഷിച്ചു വിമര്‍ശിക്കുന്ന വരകളാണ് സാമൂഹ്യ കാര്‍ട്ടൂണുകളെ വേര്‍തിരിക്കുന്നത്. ആര്‍.കെ.ലക്ഷ്മണ്‍ തന്നെയാണ് ഇതില്‍ മുന്‍പന്‍. ചുറ്റുപാടുകള്‍ക്ക് മാറ്റം വന്നിട്ടില്ലെങ്കില്‍ സാമൂഹ്യ കാര്‍ട്ടൂണുകളുടെ ആസ്വാദനകാലം കുറച്ചുകൂടി നീളും. പൈപ്പിനുള്ളില്‍ താമസമാക്കിയിട്ടുള്ള തെരുവുജീവിതങ്ങളെ ആര്‍.കെലക്ഷമണ്‍ വരച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് ആസ്ഥിതി മാറിയിട്ടില്ലെങ്കില്‍ അതിലെ വിമര്‍ശനാത്മക ഹാസ്യം ആസ്വദിക്കുന്നതിന് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. നേരേമറിച്ച് ആ സ്ഥിതി മാറിയിട്ടുണ്ടങ്കില്‍ അങ്ങനെ വരക്കാനിടയായ സാഹചര്യ ത്തെക്കുറിച്ച് അറിയില്ലെങ്കില്‍ ആസ്വദിക്കാന്‍ പറ്റില്ല. മൂന്നാമത്തെ പരിവായ പ്രതിഷേധാത്മക കാര്‍ട്ടൂണുകളാകട്ടെ യുദ്ധം പോലെയുള്ള ആഗോള ദുരന്തങ്ങള്‍ക്കെതിരായി ലോകമനസ്സാക്ഷിയെ ഉണര്‍ത്തുന്നതിനായി രചിക്കപ്പെടുന്നവയാണ്. വിയറ്റ്‌നാം യുദ്ധകാലത്ത് ഇത്തരം ഒരുപാട് കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ പിറന്നു. യുദ്ധകാല കെടുതികളെക്കുറിച്ച് അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ അത്തരം കാര്‍ട്ടൂണുകളും ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.

കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ സമൂഹത്തിന്റെ ചിത്രീകരണമാണെങ്കില്‍ കാരിക്കേച്ചര്‍ വ്യക്തിയുടെ ചിത്രണമാണ്. വ്യക്തിയെ നേരേ വരച്ചാല്‍ അത് സ്‌കെച്ച്, വ്യക്തിത്വത്തെ ഹാസ്യാത്മകമായി വരച്ചാല്‍ അത് കാരിക്കേച്ചര്‍.കാര്‍ട്ടൂണില്‍ വരക്കാന്‍ പാടില്ലാത്ത വ്യക്തിത്വങ്ങളുണ്ട്. കാരണം അവര്‍ വിമര്‍ശനാതീത രായതുകൊണ്ടു തന്നെ.പ്രസിഡന്റ്, ജഡ്ജിമാര്‍, പുണ്യാത്മാക്കള്‍ ഇവരാണ് വിമര്‍ശനാതീതര്‍. കാരിക്കേച്ചറില്‍ ഇവരേയും വരക്കാം.കാരണം അത് വ്യക്തി ചിത്രണമാണ്, വിമര്‍ശനമല്ല. മദര്‍ തെരേസയെ വിവിധ കാരിക്കേച്ചറി സ്റ്റുകള്‍ വരച്ചിരിക്കുന്നതു നോക്കുക. എന്നാല്‍ ഒരു കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റും മദര്‍ തെരേസയെ വരച്ചിട്ടില്ല. കാരിക്കേച്ചര്‍ വരയുടെ രീതിയനുസരിച്ച് 80 ശതമാനം തലയും 20 ശതമാനം മറ്റു ഭാഗവുമായിരിക്കും. അവരുടെ വലിയ മനസ്സിനെ ആദരിക്കുന്നതിനാണ് തല ഇങ്ങനെ സ്ഥൂലീകരിക്കു ന്നത്.

നര്‍മ്മത്തിന്റെ പ്രയൊഗവും മൂന്നു വിധത്തിലാണ് സംഭവിക്കുക. ഉത്തമം, മധ്യമം, അധമം എന്നിങ്ങെ. ആരെ ഉദ്ദേശിച്ച് വിമര്‍ശിക്കുന്നുവോ അയാള്‍ക്കു കൂടി ചിരി വന്നാല്‍ അത് ഉത്തമം. ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട ആള്‍ക്കും അയാളെ അനുകൂലിക്കുന്നവര്‍ക്കും അത് ആസ്വദിക്കാനായില്ലെങ്കില്‍ അത് മധ്യമം. മൂന്നാമത്തെ, അധമം വരക്കുന്ന ആള്‍ ദുരുദ്ദേശത്തോടുകൂടി ചെയ്യുന്നതാണ്. അത് പ്രധിഷേധത്തിന് ഇടയാക്കും. ചിലരിര്‍ ഇത്തരം കാര്‍ട്ടൂണുകളും വരച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അധികം ആരും അതിന് മുതിരാറില്ല. കാര്‍ട്ടൂണില്‍ ഹാസ്യം പ്രയോഗിക്കുന്നതിലെ അധമ രീതിപോലെ തന്നെ അത് ദുരുദ്ദേശ ത്തോടെ പുനപ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതും അധമപ്രവൃത്തിയാണ്. പ്ലസ് ടു പാഠപുസ്തകത്തിലെ ശങ്കര്‍ വരച്ച, അംബേദ്കര്‍ ഭരണഘടന തയ്യാറാക്കാന്‍ എടുത്ത കാലതാമസത്തെ വിമര്‍ശിക്കുന്ന കാര്‍ട്ടൂണ്‍ ചേര്‍ത്ത പ്രവൃത്തി അധമമായത് അങ്ങനെയാണ്. അംബേദ്കര്‍ ഭരണഘടന രചിക്കാന്‍ കാലതാമസമെടുത്തിരിക്കാം. അതിനെ 1948-ല്‍ ശങ്കര്‍ വിമര്‍ശിച്ചു വരച്ചു. അംബേദ്കര്‍ അന്ന് ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. അദ്ദേഹം അത് ആസ്വദിച്ചോ ഇല്ലയോ എന്നുള്ളതല്ല പ്രശ്‌നം. അത് പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിലെ ഒരു വ്യവഹാരമാണ്. വിമര്‍ശിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും കാലതാമസം എടുത്തതിന് കാരണങ്ങളുണ്ട്. പല നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും പരിശോധിക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്. സംസ്‌കൃതം ദേശീയ ഭാഷ ആക്കണമോ എന്ന് അംബേദ്കര്‍ ആ കാലത്ത് ചോദിച്ചതാണ്. നെഹ്രുവിനാണ് അതില്‍ താല്പര്യമില്ലാതിരുന്നത് എന്ന വസ്തുത എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാവുന്നതാണ്. അങ്ങിനെ ഒട്ടേറെ. പക്ഷേ പാഠപുസ്തകത്തിലൂടെ കുട്ടികള്‍ക്ക് പകര്‍ന്നു കൊടുക്കേണ്ടത് ഭരണഘടനയേക്കുറിച്ചാണോ അതോ അത് തയ്യാറാക്കാന്‍ വേണ്ടിവന്ന കാലതാമസത്തിനുള്ള കാരണങ്ങളേക്കുറി ച്ചാണോ? ശങ്കറിന്റെ ആ കാര്‍ട്ടൂണ്‍ കണ്ടാലറിയാം അതില്‍ ഭരണഘടനയേയല്ല വിമര്‍ശിക്കുന്നത്, അതിന് എടുത്ത താമസത്തേയാണ്.പാഠനം പത്രപ്രവര്‍ത്തന ത്തിന്റെ നിലവാരത്തിലാണോ നടക്കേണ്ടത്? ഇനി ഭരണഘടനയെ വിമര്‍ശിക്കുനിനല്ലെങ്കിലും അവിടെ എന്തിനാണ് ഒരു കാര്‍ട്ടൂണ്‍?അംബേദ്കറു ടെ സ്‌കെച്ച്, എഴുതിത്തയ്യാറാക്കിയ ഭരണഘടന പ്രസിഡന്റിന് കൈമാറുന്ന പെയിന്റിങ്ങന്റെ പകര്‍പ്പ് എന്നിവ ചേര്‍ക്കാമല്ലോ. ദുരുദ്ദേശപൂര്‍വ്വമല്ലെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു ചിന്തയാണ് പാഠപുസ്തകം തയ്യാറാക്കിയവരില്‍ ഉണ്ടാവേണ്ടിയിരുന്നത്. കാര്‍ട്ടൂണ്‍ ചേര്‍ത്ത ഈ പാഠഭാഗം ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന കുട്ടിയിലുണ്ടാവുക, ഭരണഘടനാ നിര്‍മ്മാണം അങ്ങേയറ്റം അലംഭാവത്തോടെ നടന്ന ഒരു പ്രക്രിയയാണെന്നും അതിനെ ആ ഗൗരവത്തോടെ കണ്ടാല്‍ മതി എന്നുള്ള ധാരണയാണ്.

ചരിത്ര പാഠപുസ്തകത്തില്‍ നെഹ്രുവിനെ ഒഴിവാക്കുമോ? ആദ്യത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയാണല്ലോ പണ്ഡിറ്റ് ജവഹര്‍ ലാല്‍ നെഹ്രു. ഇവിടെ നെഹ്രുവിന്റെ ഭരണവാകല്യങ്ങളെ വിമര്‍ശിക്കുന്ന ഒരു കാര്‍ട്ടൂണ്‍ ചേര്‍ക്കുമോ? കാര്‍ട്ടൂണിലൂടെ നെഹ്രുവിനെ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ വിമര്‍ശിച്ചിട്ടുള്ളത് ശങ്കര്‍ തന്നെയാണ്. ഇവിടെ ശങ്കറിന്റെ ഒരു കാര്‍ട്ടൂണ്‍ ചേര്‍ത്താല്‍ എന്താണ് സംഭവിക്കുക. നെഹ്രു കഴിവുകെട്ടൊരു ഭരണാധികാരി യായിരുന്നുവെന്ന് പഠിതാക്കള്‍ ധരിക്കും.അതാണോ ഇവിടെ പാഠ്യ ചര്യോദ്ദേശ്യം? എന്നാല്‍ പാഠഭാഗത്ത് ഒരു ഭരണാധികാരിയുടെ കോട്ടങ്ങള്‍ മറച്ചുവോക്കണോ? മറച്ചുവെക്കരുത്. വിവരിക്കണം. വിമര്‍ശിക്കരുത്. വിവരണം വസ്തുനിഷ്ഠമായിരിക്കണം. അതാണ് പാഠപുസ്തകത്തില്‍ അവലംബിക്കേണ്ടത്. വിമര്‍ശനം പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ രീതിയാണ്.അത് ആത്മനിഷ്ഠമാണ്. അത് എല്ലാവരിലും ഒരുപോലെ പ്രവര്‍ത്തിക്കണമെന്നന്നില്ല. പലരിലും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. ഈ രീതി അവലംബിച്ചാല്‍ പാഠ്യചര്യോ ദ്ദേശ്യം പാളിപ്പോകും.

പത്രലേഖനവും റിപ്പോര്‍ട്ടിംങും വേര്‍തിരിച്ച് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ കുടുതല്‍ വ്യക്തമാവുമന്ന് തോന്നുന്നു. പത്രലേഖകന്‍ കാര്യങ്ങളെ വസ്തുനിഷ്ഠമായി വിവരിക്കുന്നയാളാണ്. റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ ആത്മനിഷ്ഠമായി വിമര്‍ശിക്കുന്നയാളും. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു സ്ഥലത്ത് സമരക്കാര്‍ക്ക് നേരേ പൊലീസ് വെടിവെയ്പുണ്ടായി എന്നുവെക്കുക. പത്രലേഖകന്‍ അത് വസ്തുനിഷ്ടമായി വിവരിച്ചെഴുതും. റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ അത് മനോധര്‍മ്മമനുസരിച്ച് (അവാസ്തവമെന്നല്ല) റിപ്പോര്‍ട്ടുചെയ്യും, 'പൊലീസ് സംയമനം പാലിച്ചിരു ന്നെങ്കില്‍ ഈ നടപടി ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു' എന്നിങ്ങനെ. മനോ ധര്‍മ്മ മനുസരിച്ചുള്ള വിമര്‍ശനാത്മ സമീപനം പലരിലും വ്യത്യസ്തമായിരി ക്കുന്നതിനാലാണ് ഈ വാര്‍ത്തയെ സംബന്ധിച്ച റിപ്പോര്‍ട്ടിംഗ് പല പത്ര ങ്ങളിലും വ്യത്യസ്തമായി കാണുന്നത്. പത്രലേഖനത്തില്‍ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കാന്‍ ഇടയില്ല. ഇതിനുപുറമേയാണ് റിപ്പോര്‍ട്ടിംങില്‍  'പത്ര'ത്തിന്റെ താല്‍പര്യം സ്വാധീനിക്കുക എന്നത്. അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം വേറെയാണ്.ആ താല്‍പര്യമാണ് അംബേദ്കറുടെ നടപടിയെ വിമര്‍ശിക്കുന്ന കാര്‍ട്ടൂണ്‍, തികച്ചും വസ്തുനിഷ്ഠമായിരിക്കേണ്ട പാഠഭാഗത്ത് ചേര്‍ത്ത് വികലമാ ക്കിയതിലൂടെ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്.

എന്നാല്‍ വിമര്‍ശനം എന്ന വ്യവഹാരരൂപം തള്ളിക്കളയോണ്ടതോ തരംതാണതോ അല്ല.അത് സദുദ്ദേശ്യപരമായിരിക്കണമെന്നുമാത്രം.(പത്രലേഖനത്തിന് ആകെ ഒരുദ്ദേശ്യമേയുള്ളൂ. ഒരിക്കലും അത് മറു തരത്തില്‍ പ്രയോഗിക്കാന്‍ പറ്റില്ല)നിരൂപണത്തിന്റെ പിരിവുകളാണ് വിമര്‍ശനം, ആരാധന, ആസ്വാദനം ധ്യാനം എന്നിവ. ഇതില്‍ വിമര്‍ശനം 'ചാരം' പോലെ യാണ്. കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ അറപ്പുള്ള ചാരം.പക്ഷെ അതുകൊണ്ട് ഒട്ടുവിളക്ക് ഒന്നു തേച്ചുനോക്കൂ, സ്വര്‍ണം പോലെ തിളങ്ങും! ഇവിടെ വിമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്നവ്യക്തി ആ വിമര്‍ശനത്തിലെ പ്രയോഗങ്ങള്‍ സ്വീകരി ക്കാന്‍ തയ്യാറാവുകയും വേണം. എന്നാല്‍ അംബേദ്കറുടെ കാര്യത്തില്‍ കാലതാമസം എടുത്തത് വീഴ്ചയാണെന്നു വന്നാലും അത് ഇനി പരിഹരിക്കപ്പെടുക സാധ്യമല്ലല്ലോ.ചാരം പുരണ്ട കറുത്ത കൈകളുമായി പാഠംപുസ്തക കമ്മിറ്റി ഈ കടുകൈ ചെയ്തത് എന്തിനാണെന്നത്, എങ്ങനെ നോക്കിയാലും അതിന് ഒരു ഉത്തരമേയുള്ളൂ,ഭരണഘടനാ ശില്‍പിയെ അവഹേളിക്കുക എന്നതു തന്നെ.

കേരള ചരിത്രത്തെ സംബന്ധിച്ച പാഠഭാഗത്ത് ഇം.എം.ശങ്കരന്‍ നമ്പൂതിരി പ്പാടിനെ ഒഴിവാക്കില്ലല്ലോ. കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ മുഖ്യമന്ത്രി ആയിരുന്നല്ലോ അദ്ദേഹം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണനടപടികളെ കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ അറിവ് പകരുവാന്‍ ഉതകുന്ന ബോധനപ്രക്രിയ എന്ന നിലയില്‍ അദ്ദേഹത്തെ വിമര്‍ശി ക്കുന്ന ഒരു കാര്‍ട്ടൂണ്‍ പാഠപുസ്തക കമ്മറ്റി പാഠഭാഗത്ത് ഉള്‍പ്പെടുത്തുമോ? മുഖ്യമന്ത്രി എന്ന നിലയിലും രാഷ്ട്രീയ നേതാവ് എന്ന നിലയിലും അദ്ദേഹ മെടുത്ത നിലപാടുകളെ വിമര്‍ശിച്ച് ഒരുപാട് കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റുകള്‍ വരച്ചിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ ചെയ്യാന്‍ പാഠപുസ്തക കമ്മറ്റിക്ക് കൈ പൊള്ളും. അംബേദ്കറുടെ കാര്യത്തില്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു നടപടി എടുക്കാന്‍ കാരണമുണ്ട്, അംബേദ്കര്‍ ദളിതനാണ്. ദളിതന്‍ എത്ര ഉന്നതനായാലും എന്നു ജീവിച്ചിരുന്നയാളാ ണെങ്കിലും ശരി, അവന്റെമേല്‍ മാലിന്യം ചൊരിഞ്ഞാല്‍ ആരും ചോദിക്കാന്‍ വരില്ലെന്ന നൂറ്റാണ്ടുകളായുള്ള സവര്‍ണ ദാര്‍ഷ്ട്യം കൃത്യമായി പ്രവര്‍ത്തിച്ച താണ് അത്. 

അരവിന്ദന്‍ വരച്ച ലോഗോയില്‍ കൈകളും കയ്യൊപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു.

കേരളത്തിലെ 18 - ആമത്തെ അന്താരാഷ്ട്ര ചലച്ചിത്രോത്സവം ഡിസംബര്‍ 6 മുതല്‍ 13 വരെ തിരുവനന്തപുരത്തുവെച്ച് നടക്കുകയാണ്. 1994ല്‍ കോഴിക്കോട് ആരംഭിച്ച ഈ മേള, 1996, 1997 വര്‍ഷങ്ങളില്‍ നടക്കുകയുണ്ടായില്ല. 97 ജനുവരിയില്‍ ഇന്റര്‍ നാഷനല്‍ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവെല്‍ ഓഫ് ഇന്ത്യ തിരുവനന്തപുരത്തു വെച്ച് നടന്നതിനാലാണ് ഈ വര്‍ഷങ്ങളില്‍ iffk നടത്താതിരുന്നത്. എന്നാല്‍ 1988ലും തിരുനന്തപുരത്ത് iffi നടത്തിയിരുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് കേരളത്തിനു സ്വന്തമായി ഒരു മേള വേണമെന്ന ആവശ്യം ഉയര്‍ന്നു വരുന്നത്. പിന്നീട് 6 വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞാണ് ആദ്യത്തെ iffk ആരംഭിച്ചത്. 1988ലെ iffi ക്കുവേണ്ടി ജി.അരവിന്ദന്‍ വരച്ച ലോഗോ ചില മാറ്റങ്ങളോടെ iffk ക്കുവേണ്ടി സ്വീകരിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ആദ്യ രണ്ടുമേളകള്‍ക്ക് ഇത് സ്വീകരിച്ചിരുന്നില്ല.

ഒരു കലാരൂപമായ തോല്‍പ്പാവക്കൂത്തില്‍ നിന്നാണ് അരവിന്ദന്‍ ലോഗോയുടെ ആശയം സ്വീകരിച്ചത്. കട്ടിയുള്ള തോലില്‍ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ രൂപം വെട്ടിയെടുത്ത് അതില്‍ തുളകളിട്ട് അതിലൂടെ വെളിച്ചം തട്ടിച്ച് നിഴല്‍ തിരശീലയില്‍ വീഴിച്ചാണ് ഇത് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ആള്‍രൂപങ്ങളുടെ കൈകാലുകളും തലയും വടികളുടെ സഹായത്തോടെ അനക്കുവാന്‍ സാധിക്കും.പാവക്കൂത്തില്‍, അതിനായി വള്ളികളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അരവിന്ദന്‍ വരച്ച ലോഗോയില്‍-നര്‍ത്തകിയുടെ രൂപം- തോല്‍പ്പാവയുടെ വടികളും അത് പ്രയോഗിക്കുന്ന കലാകാരന്റെ കൈകളും നിഴല്‍ വീഴിക്കുന്ന തിരശീലയും അരികിലായി അരവിന്ദന്റെ കയ്യൊപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു. വെറുംകൈ വരയായിരുന്നു അത്. iffk ലോഗോയാക്കുമ്പോള്‍ കലാകാരന്റെ കൈകളും തിരശീലയും ഒഴിവാക്കി. നര്‍ത്തകിയുടെ ഉടല്‍ കൂടുതല്‍ കറുപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

Iffi 88 കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര വികസന കോര്‍പ്പറേഷന്റെ നേതൃത്വത്തിലാണ് നടന്നത്. പി.ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയായിരുന്നു അതിന്റെ ചെയര്‍മാന്‍. മോഹന്‍ എം.ഡി യും ഊര്‍മ്മിള ഗുപ്ത ഫെസ്റ്റിവെല്‍ ഡയറക്ടറുമായിരുന്നു. ഈ മേളയോട് അനുബന്ധിച്ചാണ് കൈരളി-ശ്രീ ഇരട്ട തിയേറ്റര്‍ ഉത്ഘാടനം ചെയ്തത്. ഫിലിമോത്സവ്-88 എന്നായിരുന്നു മേളയുടെ നാമകരണം. പതിവുപോലെ ഭാഷാപ്രയോഗത്തിലെ തെറ്റ് വിവാദമായി. ഫിലിം ഉത്സവം എന്നീ പദങ്ങള്‍ ചേര്‍ന്നാല്‍ ഫിലിമോത്സവമാകുമോ, ഫിലിമുത്സവമാകുമോ എന്നായിരുന്നു ഭാഷാ പണ്ഡിതന്മാരുടെ ഇടയിലെ തര്‍ക്കം. അതെന്തുമാകട്ടെ മേളക്ക് നല്ല ചിത്രങ്ങള്‍ എത്തുമെന്നുതന്നെ അരവിന്ദനെ പോലെയുള്ള മികച്ച സംവിധായകര്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ഷാജി.എന്‍.കരുണ്‍ തയ്യാറാക്കിയതായിരുന്നു മേളയുടെ സിഗ്നേച്ചര്‍ ഫിലിം.

പ്രഗത്ഭ സംവിധായകനായ ജോണ്‍ ഏബ്രഹാം മേളക്ക് തൊട്ടുമുമ്പ് അന്തരിച്ചിരുന്നു. ജോണ്‍ എബ്രഹാമിന്റെ സിനിമകള്‍ റെട്രോസ്‌പെക്ടീവായി മേളയില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചു. അതുപോലെ തന്നെ തമിഴ് നടന്‍ എം.ജി.ആറിന്റെ മികച്ച മുന്നു സിനിമകളുടെ പ്രദര്‍ശനവും നടത്തി. ആ മേളയില്‍ സജീവമായി പങ്കെടുത്തിരുന്ന മികച്ച സംവിധായകരായ ജി.അരവിന്ദന്‍, പി.പത്മരാജന്‍, പവിത്രന്‍ എന്നിവര്‍ ഇപ്പോള്‍ നമ്മോടൊപ്പമില്ല. ജോണ്‍ ഇല്ലാത്ത മേളയെ ക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനേ കഴിയില്ല എന്ന് പവിത്രന്‍ അഭിപ്രായപ്പെടുകയുണ്ടായി. പി.ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയും ഇപ്പോള്‍ വിടവാങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

സജീവ പങ്കാളിത്തം വഹിച്ച മറ്റു പ്രമുഖരില്‍ അടൂര്‍ ഗോപാലകൃഷ്ണന്‍, കെ.ജി.ജോര്‍ജ്, കെ.ആര്‍.മോഹന്‍, മോഹന്‍ എന്നിവര്‍ പെടുന്നു. അന്നത്തെ സിനിമയെഴുത്തുകാര്‍ക്ക് പക്ഷെ, പുതിയ സിനിമകളെക്കുറിച്ച് എഴുതുവാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. ഐ.ടി മേഖല ഇന്നത്തെപ്പോലെ വിപുലമായിരുന്നില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഐ.എണ്മുഖദാസിനെ പോലെയുള്ള എഴുത്തുകാര്‍ ഫിലിം സൊസൈറ്റികളിലൂടെ കണ്ട പഴയ ക്ലാസിക് സിനിമകളെക്കുറിച്ച് തന്നെയാണ് എഴുതിയിരുന്നത്. എന്തായാലും കേരളത്തില്‍ ആദ്യമായി നടന്ന ഈ മേള വലിയ പിഴവുകള്‍ കൂടാതെയാണ് നടന്നത്. പിന്നീടുള്ള മേളകള്‍ മികവു കൊണ്ടു മാത്രമല്ല കുഴപ്പങ്ങള്‍ കൊണ്ടുകൂടിയാണ്   യാദൃശ്ചികമാകാം.

ഇന്ത്യയെ വേറിട്ടറിഞ്ഞ അംബേഡ്കര്‍ - പ്രൊഫ. ഡോ . ഷാജി പ്രഭാകരന്‍

'കേരള കൌമുദി ദിനപത്രം' 2005 ഏപ്രില്‍ 13.

ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തില്‍ നിന്നുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യത്തേക്കാളുപരി ഇന്ത്യന്‍ ജനതയില്‍ സാഹോദര്യവും സമത്വവും പുലര്‍ന്നുകാണുന്നതിനു വേണ്ടി യത്‌നിച്ച മഹാത്മാവാണ് ഡോ.ബി.ആര്‍ അംബേദ്കര്‍.

ഹിന്ദുമത ഗ്രന്ഥങ്ങളെ സമഗ്രമായി പഠിച്ച് അതിലെ വൈരുധ്യങ്ങളെ പൊളിച്ചുകൊണ്ടാണ് അംബേദ്കര്‍ രംഗത്തുവന്നത്. അവര്‍ണര്‍ സംസ്‌കൃതം പഠിക്കുന്നത് വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കാലത്ത് സ്വകാര്യമായി സംസ്‌കൃതം പഠിച്ച് ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കുക യായിരുന്നു അദ്ദേഹം. 'ഹിന്ദുമതത്തിലെ പ്രഹേളികകള്‍' എന്ന തന്റെ ഗ്രന്ഥം പുറത്തുവരുന്ന ദിവസം താന്‍ വധിക്കപ്പെടുമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിനറിയാ മായിരുന്നു. അതിനാല്‍ ആ കൃതി അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരം മരണശേഷമാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. ഇന്ത്യയില്‍ ആദ്യമായി മനുസ്മൃതി ചുട്ടുകരിച്ചതും അംബേദ്കറായിരുന്നന്നുവല്ലോ.

ഇന്ത്യയില്‍ അടിമ വര്‍ഗത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുവേണ്ടി 20ആം നൂറ്റാണ്ടില്‍ നടത്തിയ ഐതിഹാസിക സമരങ്ങള്‍ക്ക് നേതൃത്വം കൊടുത്ത അഖിലേന്ത്യാ നേതാക്കള്‍ മൂന്നുപേരാണ്. ഇ.വി.രാമസ്വാമി നായ്കര്‍, അംബേദ്കര്‍, ഡോ.റാം മനോഹര്‍ ലോഹ്യ. അതില്‍ അടിമ വര്‍ഗത്തില്‍ നിന്നെത്തിയ നേതാവ് അംബേദ്കര്‍ മാത്രമാണ്. വ്യക്തിപരമായ അനുഭവസമ്പത്തുമായി സമര രംഗത്തെത്തിയതും അദ്ദേഹം മാത്രമാണ് എന്നതാണ് ജാതിക്കെതിരായി ഏറ്റവും രൂക്ഷമായി പോരാട്ടം നടത്തുവാന്‍ അദ്ദേഹം തയ്യാറായതിന്റെ കാരണം. അദ്ദേഹത്തെ ദൈവമായി അടിമകളുടെ പിന്‍തലമുറ ആരാധിക്കു ന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്.

1891 ഏപ്രില്‍ 14ആം തിയതി മഹാരാഷ്ട്രയിലെ രത്‌നഗിരി ജില്ലയില്‍ പെട്ട അംബവാഡി എന്ന സ്ഥലത്ത് പുലയ സമുദായത്തിന് തുല്യമായ മഹര്‍ സമുദായത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ പേര് ഭീമറാവു എന്നായിരുന്നു. പിതാവ് റാംജി സക്പാല്‍.മാതാവ് ഭീമാഭായി. പിതാവിന്റെ പേരില്‍ നിന്നും റാംജി, മാതാവിന്റെ പേരില്‍ നിന്ന് ഭീം, നാടിന്റെ പേരില്‍ നിന്നും അംബേദ്കര്‍ ഇവയെല്ലാം ചേര്‍ന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് ഭീം ഭായി റാംജി അംബേദ്കര്‍ എന്നായി. അയ്യന്റെ മകന്‍ അയ്യങ്കാളിയായതുപോലെ അടിസ്ഥാനവര്‍ഗം എവിടേയും ഒരുപേലെ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാവാം. 1863ല്‍ വെങ്ങാന്നൂരില്‍ ജനിച്ച അയ്യങ്കാളിയും 1891ല്‍ രത്‌നഗിരിയില്‍ ജനിച്ച അംബേദ്കറും തമ്മില്‍ പേരിലും സമുദായത്തിലും പ്രവൃത്തിയിലുമുള്ള സാദൃശ്യം ശ്രദ്ധേയമാണ്.

1891ല്‍ മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ഒരു ചേരിപ്രദേശത്തെ ചെറ്റക്കുടിലില്‍ നിത്യദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ നടുവില്‍ ആരും അറിയാതെ ജനിച്ച ഒരു അവര്‍ണ ശിശു 65 വര്‍ഷത്തിനുശേഷം ഡല്‍ഹിയില്‍ വെച്ച് നിര്യാതനായപ്പോള്‍ ഇന്ത്യ മുഴുവനല്ല ലോകം മുഴുവനും അതറിഞ്ഞു: ശ്രദ്ധിച്ചു: അനുശോചിച്ചു.

ഇംഗ്ലീഷ് ഭരണത്തില്‍ കീഴില്‍ ഒരു ഇന്ത്യക്കാരന് ചെന്നെത്താവുന്ന ഏറ്റവും ഉന്നതമായ സ്ഥാനത്ത്, വൈസ്രോയിയുടെ എക്‌സിക്യുട്ടീവ് കൗണ്‍സിലില്‍ അദ്ദേഹം എത്തിച്ചേര്‍ന്നു.ഇന്ത്യയുടെ തലസ്ഥാന നഗരിയില്‍ ഇന്ത്യയിലെ ഏത് ബ്രാഹ്മണനേക്കാളും ഉന്നതമായ പദവിയില്‍ അദ്ദേഹം എത്തി. അത് തന്റെ ജനത്തിന് പ്രയോജനകരമാക്കുക, അതുപയോഗിച്ച് അവരുടെ ചങ്ങലകള്‍ പൊട്ടിക്കുക, അതാണ് സ്വാതന്ത്ര്യസമരം എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീക്ഷണം. അതിനുവേണ്ടിയാണ് അദ്ദേഹം യത്‌നിച്ചത്.

കോണ്‍ഗ്രസിന് മൃഗീയ ഭൂരിപക്ഷമുണ്ടായിരുന്ന ആദ്യത്തെ ഇന്ത്യന്‍ പാര്‍ലമെന്റില്‍ അദ്ദേഹം കൊണ്ടുവന്ന ഹിന്ദുക്കള്‍ക്കെല്ലാം ഒരു നിയമം എന്ന ഹിന്ദു കോഡ് ബില്ല് പാസ്സാവുകയില്ല എന്നു കണ്ടാണ് നെഹ്‌റൃവിന്റെ മന്ത്രിസഭയില്‍ നിന്നും അദ്ദേഹം നിയമവകുപ്പ് മന്ത്രിസ്ഥാനം രാജിവെച്ചത്. തന്റെ ആദര്‍ശങ്ങള്‍ക്കും തന്റെ ജനങ്ങള്‍ക്കും വേണ്ടി ഏതു സ്ഥാനവും പദവിയും ദൂരെ വലിച്ചറിയാന്‍ അംബേദ്കറിന് ഒരു മടിയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അംബേദ്കര്‍ ഹിന്ദുകോഡ് ബില്ലിലൂടെ എന്തെല്ലാം ലക്ഷ്യമാക്കിയിരുന്നുവോ അതിന്റെ നേരേ വിപരീതമായ ഒരു ഹിന്ദു കോഡ് പിന്നീട് പാസ്സാക്കുക യാണുണ്ടായത്.

ബ്രിട്ടീഷുകാരില്‍ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണരിലേക്ക് അധികാരം കൈമാറുക എന്ന മിനിമം പരിപാടി മാത്രമാണ് ഇന്ത്യന്‍ നാഷണല്‍ കോണ്‍ഗ്രസിനുണ്ടായിരുന്നത് എന്ന ആക്ഷേപമുണ്ട്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണം വന്നപ്പോള്‍ ഇന്ത്യയിലെ ബ്രാഹ്മണര്‍ ചിരകാലമായി അനുഭവിച്ചുപോന്ന അധികാരം അവര്‍ക്കു നഷ്ടപ്പെട്ടു. അത് നീക്കം ചെയ്യുവാനാണ് പലരും ആഗ്രഹിച്ചത്. അത് കാണുവാനുള്ള കഴിവ് അംബേദ്കര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നു.

'ബോലോ എ ബി വി പി കീ...............' - അജയന്‍ അടാട്ട്‌

'വിദ്യാര്‍ത്ഥി' മാസികയില്‍ നിന്ന്‌ ...

അജയന്‍ അടാട്ട് 

ആഗസ്റ്റ്‌ 21ആം തിയതി ആനന്ദ്‌ പട്‌വര്‍ധന്റെ ' ജയ്‌ ഭീം കോമ്രേഡ്‌ ' എന്ന സിനിമ കാണിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍, അത്‌ പൂനെയിലെ ബ്രാഹ്മിണ്‍ ഫാസിസ്റ്റ്‌ വര്‍ഗത്തെ ഇത്ര പ്രകോപിപ്പിക്കും എന്ന്‌ ഞങ്ങളാരും കരുതിയിരുന്നില്ല. പൊതുവെ പുസ്‌തകങ്ങളും സിനിമയുമൊന്നും RSS കാരുടെ വിഷയങ്ങളേ ആകാത്തതുകൊണ്ടാകും 'പുണ്യഭൂമി' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പൂനെയുടെ ഹൃദയഭാഗത്ത്‌ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഫിലിം ഇസ്റ്റിട്ട്യൂട്ടുമായി ഈ വര്‍ഗത്തിന്‌ വലിയ കൊടുക്കല്‍ വാങ്ങലുകള്‍ ഒന്നും തന്നെയില്ലാ യിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഒരു സിനിമ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചതു മാത്രമായിരുന്നില്ല അവരെ ചൊടിപ്പിച്ചത്‌. 'കബീര്‍ കലാ മഞ്ച്‌ ' എന്ന ദളിത്‌ ഗായക സംഘത്തിന്റെ പരിപാടിയും അതിനോടൊപ്പം ചേര്‍ന്നതായി രിക്കണം സംഘികളുടെ രക്തം തിളപ്പിച്ചത്‌.

പുതിയ കാലത്തെ 'തൊട്ടുകൂടാത്തവര്‍' ( The new Untouchables ) എന്ന വര്‍ഗത്തില്‍ പെട്ട നക്‌സല്‍ വാദികളെ കണ്ടോ കേട്ടോ ഒക്കെയുള്ള പരിചയമുള്ളവരായിരുന്നത്രേ അവര്‍ അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ്‌ കഴിഞ്ഞ 2 വര്‍ഷങ്ങളായി ആ ഗായകനെ പോലീസ്‌ വേട്ടയാടി, ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിച്ചതും. ഒടുക്കം ഹൈക്കോടതി ഒരു വിധിപ്രഖ്യാപനം നടത്തി; മനുഷ്യരുടെ ദുരിതത്തെക്കുറിച്ച്‌ പാട്ടുപാടി എന്നത്‌ 'മാവോയിസം' അല്ലെന്ന്‌! ആ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ്‌ ലഭിച്ചതിന്റെ ബലത്തിലാണ്‌ അവര്‍ ഫിലിം ഇന്‍സ്റ്റിട്ട്യൂട്ടില്‍ പാടാന്‍ വന്നത്‌. പരിപാടി തുടങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ്‌ ഗായകനായ ദീപക്‌ ഡേംഗ്ലേ പറഞ്ഞതിങ്ങനെ, "ഞങ്ങളുടെ ശബ്ദം മോശ മായിരിക്കുന്നു. ഒരുമാസം മുമ്പുവരെ പോലീസ്‌ എന്നെ നഗ്നനാക്കി കെട്ടിയിട്ട്‌ ഗ്രീസ്‌ പുരട്ടുകയും നാവു പിഴുതെടുക്കാ നുള്ള ശ്രമംവരെ നടത്തി. അതിനാല്‍ ഞങ്ങളുടെ പാട്ടിന്‌ ശ്രുതിയും ലയവും അല്‍പ്പം കുറയും. പക്ഷേ അതിന്റെ മൂര്‍ച്ഛ കുറയില്ല."

അങ്ങനെ ഋത്വിക്‌ ഘട്ടക്കിന്റെയും ജോണിന്റെയും മണി കൗളിന്റെയും മറ്റൊരുപാട്‌ പേരുടേയും ഇന്‍സ്റ്റിട്ട്യൂട്ടിന്റെ വേദിയില്‍ ദീപക്കും കൂട്ടരും പാടി. ആളുകള്‍ അവരോടൊത്ത്‌ പാടി. ഒരു ഗവണ്‍മെന്റ്‌ സ്ഥാപനത്തില്‍ ബ്രാഹ്മണ വിരുദ്ധമായ സിനിമയും പാട്ടുകളും നടത്താന്‍ ധൈര്യം കാണിച്ച ധിക്കാരികളെ നേരിടാന്‍ തന്നെ, ആ സ്ഥാപനത്തിന്റെ ചരിത്രം അറിയാത്ത സംഘപരിവാര്‍ മഠയന്മാര്‍ തീരുമാനിക്കുകയും അതവര്‍ ശാരീരികമായി നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്‌തു. തിയേറ്ററിന്‌ പുറത്തുവെച്ച്‌ സൗഹൃദ സംഭാഷണത്തിനുവന്ന ഒരിത്തിരിക്കുഞ്ഞന്‍ അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ "നീ നക്‌സലൈറ്റ്‌ ആണോടാ?" എന്ന്‌ ഈ ലേഖകനോട്‌ ചോദിച്ചു. "അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെന്തിനാടാ ഈ നക്‌സലൈറ്റുകള്‍ക്ക്‌ നിങ്ങള്‍ വേദി കൊടുത്തത്? "നിങ്ങള്‍ രാജ്യദ്രോഹികളായ കമ്മ്യൂണിസ്‌റ്റ്‌ കാരാണ്‌" കഴിയുമെങ്കില്‍ "വന്ദേമാതരം, ഭാരത്‌ മാതാ കീ ജയ്‌, ABVP കീ ജയ്‌, നരേന്ദ്രമോഡി കീ ജയ്‌" എന്നീ ദേശീയോദ്‌ഗ്രഥന മുദ്രാവാക്യങ്ങല്‍ ഏറ്റുവിളിക്കാനും ആവശ്യപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളില്‍ ഈയുള്ളവന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; ഇത്‌ എന്റെ നാടല്ല എന്ന്‌. സമ്പന്നനായ എം എഫ്‌ ഹുസൈന്‍ ഭാഗ്യവാന്‍.

മേല്‍പ്പറഞ്ഞകാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാന്‍ വിസമ്മതിച്ചപ്പോള്‍ അവര്‍ എണ്ണത്തില്‍ അധികമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഞങ്ങല്‍ 6 വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും ആനന്ദ്‌ പട്‌വര്‍ധന്‍ എന്ന മുതിര്‍ന്ന സിനിമക്കാരനും അവര്‍ 30 ഗുണ്ടാകളും എന്ന അവസ്ഥയില്‍, കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഹെല്‍മറ്റ്‌, വടി, ദണ്‌ഢ്‌ തുടങ്ങിയ പഠനോപകരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടവര്‍ എന്നെ അടിച്ചു വീഴ്‌ത്തി. നടുറോട്ടില്‍ വീണുകിടക്കുന്ന ഒരു 48 കിലോ ഗ്രാം തൂക്കക്കാരനെ വീണ്ടു തല്ലിച്ചതക്കുന്നതുകണ്ട്‌ സഹിക്കാനാവാതെ ഓടിയെത്തിയ ശ്രീറാം എന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥിയുടെ തല അവര്‍ ഹെല്‍മറ്റുകൊണ്ട്‌ തല്ലിപ്പൊളിച്ചു. "ജയ്‌ശ്രീറാം" എന്നലറിക്കൊണ്ടാണ്‌ അവര്‍ ശ്രീറാമിനെ തല്ലിയത്‌ എന്നതൊരു കഥക്ക്‌ സ്‌കാപ്പുള്ള തമാശകൂടിയാണ്‌. അന്‍വര്‍ഷാ, ഷമീര്‍, കുല്‍ക്കര്‍ണി, കിസ്‌ലേ എന്നിവര്‍ക്കും മാരകമായി പരിക്കേറ്റു.

എന്നാല്‍ കുറേ പേപ്പട്ടികള്‍ ചേര്‍ന്ന്‌ കുറച്ചു മനുഷ്യരെ കടിച്ചുകീറി എന്നതിനേക്കാളും ഭീതിജനകമായ അവസ്ഥ മറ്റൊന്നായിരുന്നു. ഞങ്ങളെ പ്രഭാത്‌ റോട്ടിലും നാഷണല്‍ ഫിലിം ആര്‍ക്കൈവ്‌സിലും തല്ലിച്ചതക്കുന്നതുനോത്തി ഒരു പോലീസു കാരന്‍ നിന്നിരുന്നു. സംഭവം നടക്കുന്നതിനു മുമ്പ്‌ ABVP പ്രവര്‍ത്തകരോട്‌ ഇയാള്‍ സംസാരിച്ചതിനുശേഷം സ്ഥലത്തുണ്ടാ യിരുന്ന പോലീസ്‌ സംഘം തിരിച്ചുപോയതിനു ശേഷമാണ്‌ മര്‍ദ്ദനക്രിയ ആരംഭിച്ചത്‌. ശ്രീറാമിന്റെ തലപൊട്ടി ചോരയൊലി ക്കുമ്പോള്‍, സഹായത്തിനുവേണ്ടി അവന്‍ പോലീസിനോട്‌ അപേക്ഷിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരു നിമിഷം "കുത്തബ്ദിന്‍ അന്‍സാരിയെ" അവനില്‍ കണ്ടു. ഞാനും അവനും മറ്റൊരുപാടുപേരും മോഡിയുടെ കിങ്കരന്മാര്‍ക്കു മുന്നില്‍ "കുത്തബ്ദിന്‍ അന്‍സാരി"മാരായി. പോലീസ്‌ രണ്ടുകൂട്ടര്‍ക്കു മെതിരേ കേസ്‌ എടുത്തു. ഞങ്ങളെ ഇന്‍സ്‌റ്റിട്ട്യൂട്ടില്‍ സിനിമ കണ്ടതിന്‌ ഞങ്ങള്‍ക്കെതിരെ അനധികൃതമായി സംഘം ചേര്‍ന്നതിനും കലാപം നടത്തിയതിനും കേസും എടുത്തു. ഇപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ജാമ്യത്തിലാണ്‌. നിങ്ങള്‍ ഇത്രയും പ്രകോപനമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു സിനിമ കണ്ട്‌ത്‌ എന്തിനാണെന്നാണ്‌ പോലീസ്‌ കമ്മീഷണര്‍ ചോദിച്ചത്‌. അദ്ദേഹം ഒരു കാര്യംകൂടി ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു. You know these people are lefts! നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ സോഷ്യല്‍ ആക്ടിവിറ്റീസില്‍ ഇടപെടണമെങ്കില്‍ വരാനിരിക്കുന്ന ഗണേശോത്സവം ചിത്രീകരി ക്കാന്‍ പോലീസിനെ സഹായിക്കൂ എന്നൊരു ഓഫറും തന്നു കമ്മീഷണര്‍ സര്‍.

ഈ ലേഖനം എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്ത്‌, ഹൈദരാബാദില്‍ നടന്ന കാശ്‌മീര്‍ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവെല്‍ ബജ്‌റംഗ്‌ദള്‍ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ അടിച്ചു തകര്‍ത്തു. സംവിധായകരേയും അവരുടെ സിനിമാ പ്രദര്‍ശന ഉപകരണളേയും അവര്‍ തല്ലിച്ചതക്കുകയും തകര്‍ക്കു കയും ചെയ്‌തു. അങ്ങനെ ഇന്ത്യന്‍ ഭരണകൂടം അതിന്റെ തൊഴിലാളി വിരുദ്ധവും ദളിത്‌ വിദുദ്ധവുമായ സേനകളെ രണ്ടുവിധത്തിലും തയ്യാറാക്കി നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു. ഒരേസമയം കബീര്‍ കലാ മഞ്ചിനെ കുറിച്ച്‌ തയ്യാറാക്കിയ ജയ്‌ ഭീം കോമ്രേഡ്‌ എന്ന സിനിമക്ക്‌ ദേശീയ അവാര്‍ഡ്‌ നല്‍കുകയും മറുവശത്ത്‌ കബീര്‍ കലാ മഞ്ച്‌ പ്രവര്‍ത്തകരെ ജീവിക്കാനനുവദിക്കാത്ത വിധം വേട്ടയാടി പിടിക്കുകയും ചെയേയുന്നു. അവരെ കേള്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചവരെ ABVP യെകൊണ്ട്‌ തല്ലിക്കുന്നു. എന്നിട്ട്‌ പോലീസ്‌ ഉപദേശിക്കുന്നു, നിങ്ങള്‍ സിനിമ ഒക്കെ പഠിക്കാന്‍ വന്ന കുട്ടികളെന്തിനാ ഇവരോടൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നത്‌? 

എന്നാല്‍ വലതുപക്ഷ ഫാസിസ്റ്റുകളെ അമ്പരപ്പിച്ച തരത്തിലുള്ള പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക്‌ നേരിടേണ്ടി വന്നു. ഡെല്‍ഹിയിലെ നാഷനല്‍ സ്‌കൂള്‍ ഓഫ്‌ ഡ്രാമ, ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്രു യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി, അംബേഡ്‌കര്‍ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി, ഹൈദരാബാദ്‌ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി, പോണ്ടിച്ചേരി കല്‍ക്കത്ത സത്യജിത്‌ റേ ഫിലിം ആന്റ്‌ ടി വി ഇന്‍സ്റ്റിട്ട്യൂട്ട്‌ തുടങ്ങി രാജ്യമെമ്പാടും പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ നടന്നു. പലരും പരസ്യമായി വെല്ലുവിളിച്ചു ഈ സിനിമ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചു. പൂനെയില്‍ 300 ല്‍ അധികം പേരാണ്‌ പ്രതിഷേധ മാര്‍ച്ചില്‍ പങ്കെടുത്തത്‌. പല കാമ്പസുകളില്‍ നിന്നുള്ള കുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നു അതില്‍. പൂനെയിലെ കോര്‍പ്പറേഷന്‍ തൊഴിലാളികളും സാധനങ്ങല്‍ പെറുക്കി വില്‍ക്കുന്നവരുടെ സംഘടനയും ആ റാലിയില്‍ ചേര്‍ന്നു. ഡോ. നരേന്ദ്ര ദബോല്‍ക്കറെ കൊലപ്പെടുത്തിയത്‌ ഇതേ ആളുകളാണെന്ന്‌ പൂനെ നഗരം അനായാസേന തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഡോ. ദബോല്‍ക്കറുടെ രക്തസാക്ഷിത്വത്തിന്റെ പിറ്റേ ദിവസമാണല്ലോ ഞങ്ങള്‍ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടത്‌! പോലീസ്‌ തടയാല്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുപോലും ആ മാര്‍ച്ച്‌ ലക്ഷ്യത്തില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു.

ജനാധിപത്യ സംവാദങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ഫോറം രൂപീകരിക്കാനാണ്‌ ഈ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റികളിലെ കുട്ടികള്‍ തീരുമാനിച്ചിട്ടുള്ളത്‌.

ചരിത്രത്തെ മറന്നുകൊണ്ടും വര്‍ത്തമാനത്തെ കാണാതെയും ഒരു സിനിമാക്കാരന്‌ നിലനില്‍പ്പില്ല എന്ന്‌ നമുക്കറിയാം. പോരാട്ടം തുടരാന്‍ തന്നെയാണ്‌ പൂനെ ഫിലിം ഇന്‌സ്റ്റിട്ട്യൂട്ടിലെ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ തീരുമാനമെടുത്തിട്ടുള്ളത്‌. ജോണിന്റെയും ഘട്ടക്കിന്റെയുമെല്ലാം ഓര്‍മ്മകള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഉള്‍പ്രേരകമായി നില്‍ക്കുന്നു. വിലക്കപ്പെട്ട കനികള്‍ കഴിക്കാന്‍ മാത്രമല്ല കഴിപ്പിക്കാനും കൂടിയാണ്‌ ഇനി ഞങ്ങളുടെ ക്യാമറകള്‍ തുറക്കുക. അവസാന കൈ എന്ന നിലയില്‍ ABVP വീണ്ടും പോലീസിന്‌ പരാതി നല്‍കിയിരിക്കുന്നു. ഫിലിം ഇന്‍സ്റ്റിട്ട്യൂട്ടില്‍ നക്‌സല്‍ സാന്നിധ്യം! ഒരു സിനിമ കണ്ടതുകൊണ്ട്‌ നക്‌സല്‍ ആകുമോ എന്നാണ്‌ ചോദ്യമെങ്കില്‍ തെറ്റിപ്പോയി. ഒരു പാട്ടുപാടിയാല്‍ നക്‌സല്‍ ആകുമെങ്കില്‍ സിനിമ കണ്ടാല്‍ കൊടും നക്‌സല്‍ ആകും. ആനന്ദ്‌ പട്‌വര്‍ധന്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ "കാട്ടില്‍ തോക്കും പിടിച്ചു നടക്കുന്ന നക്‌സലൈറ്റ്‌ മിത്തുകള്‍ ഇന്ന്‌ നമ്മുടെ നഗരങ്ങളിലേക്ക്‌ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അവര്‍ നാളെ പൈപ്പിലൂടെ ഒലിച്ചുവന്ന്‌ നമ്മുടെ അടുക്കളയുടെ വാഷ്‌ബേസിനിലൂടെ പുറത്തെത്തും."

അടുത്തയാഴ്‌ച രാകേഷ്‌ ശര്‍മ്മയുടെ ഫൈനല്‍ സൊല്യൂഷന്‍ എന്ന സിനിമ ഞങ്ങളിവിടെ കാണിക്കുകയാണ്‌. മോഡിയുടെ ലീലാവിലാസങ്ങളാണ്‌ ചിത്രത്തിന്‌ ആധാരം. തുടര്‍ന്ന്‌ ഇപ്പോള്‍ ഹൈദരാബാദില്‍ അവര്‍ തല്ലിത്തകര്‍ത്ത കാശ്‌മീര്‍ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവെലും FTII Students Association ഇവിടെ സംഘടിപ്പിക്കും. ഇത്‌ പ്രതികാരത്തിന്റെയും വിലകുറഞ്ഞ വെല്ലുവിളികളുടെയും പ്രശ്‌നമല്ല. ഒരു നാടിന്റെ അസ്‌തിത്വത്തിന്റെ പ്രശ്‌നമാണ്‌. ഞങ്ങള്‍ സിനിമ കാണേണ്ടത്‌ ഈ നാടിന്റെ ആവശ്യമാണ്‌. അതുകൊണ്ടാണ്‌ നികുതിദായകന്റെ പണംകൊണ്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ സിനിമ കാണുന്നത്‌. ഞങ്ങള്‍ ഈ നാട്ടില്‍ നിന്ന്‌ വേറിട്ടു നില്‍ക്കുന്നവരല്ലാത്തതു കൊണ്ട്‌, ഇനിയും നാടിനുവേണ്ടി തല്ലുകൊള്ളാന്‍ ഞങ്ങള്‍ തയ്യാറാണ്‌. 

ദര്‍ശനങ്ങളിലെ കീഴാള പക്ഷം -ഡോ. പി എ അബൂബക്കര്‍

'പൈതൃകം ' മാസികയില്‍ നിന്നും....

ഉത്തരാധുനികകാലം എന്നൊന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അത്‌ മനുഷ്യ ധിഷണ യുടെ പ്രതിസന്ധിയെയാണ്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്നെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അതിശയോക്തി യാകുമെന്ന്‌ തോന്നുന്നില്ല. ശാസ്‌ത്രവും വിശ്വാസവും തമ്മിലുള്ള അതിര്‍വരമ്പ്‌ മാഞ്ഞു പോകുക എന്നത്‌ ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ മാത്രം പ്രതേകതയാണ്‌. ശാസ്‌ത്രത്തിന്റേയും യുക്തി യുടേയും ലോകത്ത്‌ അഭിരമിച്ച പാശ്ചാത്യ മനുഷ്യന്‍ തിരിച്ചു നടക്കാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണ്‌. വഴിയില്‍ കാണുന്ന ജാലവിദ്യക്കാരനും ലാടവൈദ്യനും പറഞ്ഞത്‌ ശരിയാണോ എന്ന്‌ വിലയിരുത്താനുള്ള വിവേചനബുദ്ധി അയാള്‍ക്ക്‌ കൈമോശം വന്നിരിക്കുന്നു.

ഒരു പഠനം ശാസ്‌ത്രീയമാണോ അല്ലയോ എന്നു വിലയിരുത്താനു ള്ള വഴി അത്‌ എത്രത്തോളം വസ്‌തുനിഷ്‌ഠമാണെന്ന്‌ അന്വേഷിക്കു കയാണ്‌. മതമൗലികവാദത്തിനും അന്ധവിശ്വാസത്തിനുമെല്ലാം. മേല്‍ക്കൈ ലഭിക്കുന്ന ലോകത്ത്‌ അക്കാദമികള്‍ അശാസ്‌ത്രീയതക്ക്‌ കൂട്ടു നില്‍ക്കുക സ്വാഭാവികമാണ്‌. പരിണാമ വാദത്തെക്കുറിച്ച്‌ ഒരുകാലത്ത്‌ ജന്തുശാസ്‌ത്ര ലോകത്ത്‌ സജീവമായി നിന്ന ചര്‍ച്ചയുടെ തലം വസ്‌തുനിഷ്‌ഠ ചിന്തക്കപ്പുറം ഭൗതികവാദവും ക്രിസ്‌ത്യന്‍ ദൈവശാസ്‌ത്രവും തമ്മിലുള്ള കിടമത്സരമായിരുന്നു.

ഇന്ത്യന്‍ തത്വ ചിന്തയെക്കുറിച്ച്‌ ഇതുവരെ നടന്ന പഠനങ്ങള്‍ വസ്‌തുനിഷ്‌ഠമാണെന്നു പറയാനാവില്ല. വലതുപക്ഷത്തും ഇടതുപക്ഷത്തും നിന്നുള്ള പരിപ്രേക്ഷ്യങ്ങളെല്ലാം ഇതുവരെയായി ആശ്രയിച്ചത്‌ അശാസ്‌ത്രീയമായ മാനദണ്ഡങ്ങളായിരുന്നു. യാഥാസ്ഥി തികമെന്നും വലതുപക്ഷമെന്നും പറയുന്ന വായനയുടെ മൂലശ്രോ തസ്‌ ഇന്ത്യയിലെ യാഥാസ്ഥിതിക ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗം തന്നെയാ വണമെന്നില്ല. സായിപ്പന്മാരുടെ പഠനം ശാസ്‌ത്രീയവും വസ്‌തു നിഷ്‌ഠവുമായിരിക്കുമെന്ന കാഴ്‌ചപ്പാടിന്‌ നാം തല്‍ക്കാലം വിട നല്‍കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇന്‍ഡോളജിയില്‍ യൂറോപ്യന്മാര്‍ നടത്തിയ പഠനങ്ങളില്‍ ഏറിയപങ്കും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ഊഹാപോഹങ്ങള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ളതായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ ഔദ്യോഗികമായ ഭാരത പഠനത്തിന്‌ ചില ലക്ഷ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു; ഏറിയ പങ്കും രാഷ്ട്രീയമായിരുന്നു അവ. ആധുനിക ഭാരത ചരിത്രത്തെ ബ്രിട്ടീഷ്‌ കാലഘട്ടമെന്നും മധ്യകാലത്തെ മുസ്ലീം കാലഘട്ടമെന്നും പ്രാചീന കാലത്തെ ഹിന്ദുകാലഘട്ടമെന്നും വിവരിച്ചത്‌ ബോധപൂര്‍വമായിരുന്നു.(1) യൂറോപ്യന്മാരുടെ അനൗദ്യോഗികമായ ഭാരത പഠനത്തിനും പരിമിതികള്‍ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു. കിഴക്കിനെക്കുറിച്ച്‌ അന്വേഷിക്കാന്‍ ഇത്തരം പഠിതാക്കളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതു തന്നെ ചില സ്ഥാപിത താല്‍പ്പര്യങ്ങളായിരുന്നു. ആന്റി സെമിറ്റിസം യൂറോപ്പിലുടലെടുത്ത ഒരുതരം വംശവെറിയാണെന്നു പറയാം. ആര്യന്മാരുടെ പാരമ്പര്യം തേടി ഇന്ത്യയിലെത്താന്‍ ഓറിയന്റെ ലിസ്‌റ്റുകളില്‍ പലരേയും പ്രേരിപ്പിച്ചത്‌ ഈ വംശവെറിയാണ്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവര്‍ വൈദികമായ എന്തിനേയും പവിത്രീകരിച്ചു.(2) വേദവും വേദാന്തവും ഭഗവത്‌ഗീതയുമില്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവരുടെ കണ്ണില്‍ പെട്ടില്ല. ബൗദ്ധന്‍മാര്‍ക്കും ജൈനര്‍ക്കും ചാര്‍വാകന്മാര്‍ക്കും സാംഖ്യന്മാര്‍ക്കും ചരിത്രത്തില്‍ അവര്‍ അര്‍ഹിക്കുന്ന ഇടം ലഭിക്കാതെ പോയി. മറുഭാഗത്ത്‌ ഇടതുപക്ഷ പഠനങ്ങളെന്ന പേരില്‍ അറിയപ്പെട്ടവയാകട്ടെ 20ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഭൗതികവാദ / നിരീശ്വരവാദ ചിന്തയുടെ ചരിത്രപരത സ്ഥാപിക്കാനായി ശാസ്‌ത്രീയ മാനദണ്ഡങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാന്‍ തയ്യാറായവയായിരുന്നു.(3)

മാനവ ചരിത്രത്തില്‍ ഏറ്റവും ആദ്യംതന്ന രൂപംകൊണ്ട വിജ്ഞാന ശാഖകളിലൊന്ന്‌ തത്വചിന്തയായിരിക്കും. ഫിലോസഫി എന്ന പദം തന്നെ ജ്ഞാനതൃഷ്‌ണയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണല്ലോ.(4) ഇന്ത്യയില്‍ ദര്‍ശനങ്ങള്‍ എന്ന പേരിലാണ്‌ തത്വചിന്ത അറിയപ്പെടുന്നത്‌. ഇതാവട്ടെ ശരിയായ കാഴ്‌ച എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന സമ്യക്‌ ദര്‍ശനത്തിന്റെ ചുരുക്കവുമാണെന്ന അഭിപ്രായമുണ്ട്‌. മനുഷ്യ ധിഷണയുടെ ആദ്യത്തെ ഉല്‍പ്പന്നങ്ങളായതിനാല്‍ തന്നെ പുരാതന കാലത്ത്‌ ശാസ്‌ത്രവും തത്വചിന്തയും മതവും പരസ്‌പരം കെട്ടുപിണഞ്ഞ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ഇവയെ, വിശിഷ്യാ മതത്തെ രാഷ്ട്ര മീമാംസയില്‍ നിന്ന്‌ വേര്‍തിരിക്കാനാവാത്ത അവസ്ഥയും നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. മനുഷ്യന്‍ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം ആരംഭിച്ചതുമുതല്‍ അധികാരസ്ഥാനങ്ങള്‍ ശാസ്‌ത്രത്തിലും മതവിശ്വാസത്തിലും തത്വചിന്തയിലും ഇടപെട്ടുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അധികാരസ്ഥാനങ്ങളെ അനുകൂലിക്കുകയോ പ്രതികൂലിക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത, രാഷ്ട്രീയ നിരപേക്ഷമായ അതല്ലെങ്കില്‍ രാഷ്ട്രീയ അജണ്ട തീരെയില്ലാത്ത തത്വചിന്താധാരകള്‍ കുറവായിരുന്നു. ദര്‍ശനങ്ങളെന്ന പേരില്‍ വ്യവഹരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രാചീന ഇന്ത്യയിലെ തത്വചിന്താ ധാരകളില്‍ ശുദ്ധമായ തത്വചിന്താ പദ്ധതികള്‍ക്കു പുറമേ ശാസ്‌ത്രശാഖകളെ ന്നും മതങ്ങളെന്നും രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെന്നും വ്യവഹരിക്കപ്പെടു ന്നവയുമുണ്ടായിരുന്നു. സാംഖ്യ വൈശേഷിക ദര്‍ശനങ്ങള്‍ക്കു ഭൗതികശാസ്‌ത്രത്തിന്റെ സ്വഭാവം കൂടുതലായി രുന്നു.(5) അതേ സമയം ഹിന്ദു (ബ്രാഹ്മണ) സാമൂഹ്യക്രമത്തെ വെല്ലു വിളിക്കുന്ന സാമൂഹ്യ- രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്വഭാവ വും സാംഖ്യ ദര്‍ശനത്തിനുണ്ടായിരുന്നു.(6) പ്രമേയത്തിനാണ്‌ പ്രാധാന്യം നല്‍കിയത്‌ എന്നതിനാല്‍ വൈശേഷിക ദര്‍ശനത്തെ ശുദ്ധ ശാസ്‌ത്രമെന്നു വ്യവഹരിക്കുന്നതു തന്നെയാണ്‌ ഉചിതം. പ്രമാണ ത്തിനു പ്രാധാന്യം നല്‍കുന്ന ന്യായ ദര്‍ശനവുമായി ചേര്‍ന്നുകൊണ്ട്‌ നവ്യ നായായമാകുന്നതിന്‌ കളമൊരുക്കിയത്‌ വൈശേഷികത്തിന്റെ ഈ സ്വഭാവമായിരുന്നുവല്ലോ. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ന്യായ ദര്‍ശനം ഒറ്റക്ക്‌ ശുദ്ധമായ തത്വ ചിന്തയായിരുന്നു.

ഇന്ത്യന്‍ തത്വചിന്ത ഇതുവരെയായി വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്‌ രണ്ടു തരത്തിലാണ്‌. ആദ്യത്തെ വീക്ഷണമായ ആത്മീയവാദ ധാരയനുസരിച്ച്‌ ശങ്കരാദ്വൈതമാണ്‌ ഇന്ത്യന്‍ ഫിലോസഫിയുടെ അവസാനവാക്ക്‌. ശങ്കരാദ്വൈതത്തിനെതിരേ നിലവില്‍ വന്ന മാധ്വാചാര്യരുടെ ദ്വൈത വാദത്തിനും മറ്റു ഈ വിഭാഗം തീരെ സ്ഥാനം നല്‍കാറില്ല. ആത്മീയധാരയായ ദ്വൈത വിശിഷ്ടാദ്വൈത സിദ്ധാന്തങ്ങളെ പോലും അവഗണിക്കുന്നവര്‍ അവൈദികമോ ഭൗതികമോ ആയ ചിന്താധാരകളെ അംഗീകരിക്കുമെന്ന്‌ ഒരിക്കലും പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. ഇവരുടെ കണ്ണില്‍ അവൈദിക ദര്‍ശനങ്ങള്‍ സാമൂഹ്യ വിരുദ്ധ സ്വഭാവം ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന വിമത പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്‌.(7) ഇത്തരത്തില്‍ ആത്മീയവാദധാര പ്രതിലോമപരമായ തിനേക്കുറിച്ച്‌ നാം അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടതില്ല. എന്നാല്‍ രണ്ടാമത്തെ വീക്ഷണമായ സാമ്പ്രദായിക 'ഇടതുപക്ഷ' കാഴ്‌ചപ്പാടും യാഥാസ്ഥിതി കവും പിന്‍തിരിപ്പനുമാണെന്ന വസ്‌തുത ഒരു ഞെട്ടലോടുകൂടി യല്ലാതെ നമുക്ക്‌ മനസ്സിലാക്കാനാവില്ല. ആത്മീയവാദികള്‍ ശങ്കരാദ്വൈത വാദത്തെ ഇന്ത്യന്‍ ഫിലോസഫിയുടെ ഏറ്റവും വികസിതമായ രൂപമായി കണക്കാക്കുമ്പോള്‍ ഇടതുപക്ഷ പണ്ഡിതര്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്‌ ഇന്ത്യന്‍ തത്വചിന്തയില്‍ നിന്ന്‌ കേവല നിരീശ്വരവാദവും ഭൗതികവാദവും ചികഞ്ഞെടുക്കാന്‍ മാത്രമാണ്  പ്രാചീന ഭാരതത്തിലെ ചില തത്വചിന്തകള്‍ ദൈവം എന്ന ആശയ ത്തെപ്പോലും എതിര്‍ത്തതിനു പിന്നിലെ ചരിത്ര പശ്ചാത്തലത്തെ ക്കുറിച്ച്‌ പഠിക്കാന്‍ മെനക്കെടാത്തവര്‍ കീഴാളന്റെ രോദനം കേള്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നില്ലെന്നു മാത്രമല്ല അതു കേട്ടുകൊണ്ട്‌ അവരുടെ കണ്ണീരൊപ്പാനായി തത്വ ചിന്തയില്‍ വിപ്ലവക്കാര്‍ സൃഷ്ടിച്ച ബുദ്ധനേയും മഹാവീരനേയും ബൃഹസ്‌പതിയേയും മഖാലിഗോസാലനേയും കപിലനേയും തങ്ങളെപ്പോലുള്ള മന്ദബുദ്ധികളായി കണക്കാക്കി ചരിത്രത്തോടുതന്നെ അനീതി കാട്ടുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. (8) ഈ രണ്ടു വികല വീക്ഷണങ്ങള്‍ ക്കിടയില്‍ ഒരു മൂന്നാമത്തെ ധാര - കീഴാള പക്ഷ വായന എന്നു വേണമെങ്കില്‍ അതിനെ വിളിക്കാം - വളര്‍ത്തിയെടുക്കുക യാണ്‌ ഈ ലേഖനം കൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത്‌. 'ഇടതു' പക്ഷ ധാരയുടെ വഴിതെറ്റിയ മുന്‍ഗണാനാക്രമം ദൈവത്തിന്‌ പ്രാധാന്യമില്ലെന്ന ഒരൊറ്റക്കാരണത്താല്‍ ജെമിനിയുടെ പൂര്‍വ മീമാംസയെ പുരോഗമന പരമായി കണക്കാക്കുന്നതില്‍ ദര്‍ശിക്കാം (9). വേദാന്ത ത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വീക്ഷണത്തിലും ഈ വൈകല്യം കാണാം (10)

ഇന്ത്യയിലെ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള സംഘട്ടനത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ്‌ ദര്‍ശനങ്ങളിലൂടെ കണ്ണോടിക്കുമ്പോള്‍ നമുക്കുമുമ്പില്‍ വെളിവാകുന്നത്‌. ഹിന്ദു സാമൂഹ്യ ഘടന(11)യുടെ ഇന്ത്യയിലെ ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത്‌ 1500 ബി സി യോടടുത്ത്‌ പ്രാകൃത ജീവിതം (12) നയിക്കുന്ന വിദേശികള്‍ വിശ്വോത്തരമായ ഹാരപ്പന്‍ സംസ്‌കാരത്തെ തകര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ ഇന്നാട്ടുകാരെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തിയത്‌ മുതല്‍ക്കാണ്‌. സൈന്ധവ നാഗരികതയുടെ നിര്‍മ്മാതാക്കളായ ഇന്ത്യക്കാര്‍ പരാജയപ്പെടുകയും വിദേശികള്‍ വിജയശ്രീലാളിതരാ കുകയും ചെയ്‌തു. അന്നു മുതല്‍ ഇവിടെ വേരോട്ടം ലഭിച്ച ഹിന്ദു സാമൂഹ്യ ഘടനക്ക്‌ ചില സവിശേഷതകളുണ്ടായിരുന്നു. ചാതുര്‍ വര്‍ണ്യം എന്ന പേരിലറിയപ്പെട്ട ശ്രേണീക്രമമായിരുന്നു അവയി ലൊന്ന്‌. ഇതനുസരിച്ച സമൂഹം നാലായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. ഉത്തരവേദകാല ത്തിന്റെ അവസാനത്തോടുകൂടി വര്‍ണ വ്യവസ്ഥ സമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതി മുരടിപ്പിക്കുന്നതും ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഉച്ചനീചത്വം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഒരു പിന്‍തിരിപ്പന്‍ സമ്പ്രദായമായിത്തീര്‍ന്നു. പുരോഹിത വര്‍ഗം ഇതിനെ ചൂഷണ ത്തിനുള്ള ഉപാധിയാക്കി മാറ്റി. സമൂഹത്തില്‍ അസമത്വം കൊടികുത്തിവാണു. പൗരോഹിത്യം ഒരു ഇത്തിക്കണ്ണിയായി വളര്‍ന്നു. ഇതിനെതിരേ ഉണ്ടാകാനിടയുള്ള കലാപം മുളയില്‍ ത്തന്നെ നുള്ളിക്കളയാനായി മറ്റൊരു വഴിയും പൗരോഹിത്യം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. കര്‍മ്മ സിദ്ധാന്തം എന്ന പേരില്‍ അറിയപ്പെട്ടു ഇത്‌. ഇതുപ്രകാരം കീഴാള ജനത അനുഭവിച്ചിരുന്ന ദുരിതങ്ങളുടെ കാരണക്കാര്‍ അവര്‍തന്നെയായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടു. കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തില്‍ ചെയ്‌ത പാപങ്ങളുടെ ഫലമായാണ്‌ അവര്‍ താഴ്‌ന്ന ജാതികളില്‍ ജനിച്ചത്‌. ഈ ജന്മത്തിലെങ്കിലും വര്‍ണാശ്രമ ധര്‍മം അനുസരിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ (അതായത്‌ ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക്‌ ദാസ്യവേല ചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക്‌) അടുത്ത ജന്മത്തില്‍ മോക്ഷമോ ഉയര്‍ന്ന ജാതിയില്‍ ജനനമോ ലഭിച്ചേക്കാം. വര്‍ണാശ്രമ ധര്‍മം അനുസരിച്ചില്ലെങ്കില്‍ വരും ജന്മങ്ങളിലെ അവസ്ഥ ഇന്നത്തേതിലും ദുരിത പൂര്‍ണമാ യിരിക്കും. കര്‍മ സിദ്ധാന്തത്തെ ന്യായീകരിക്കാനായി, അതല്ലെങ്കില്‍ ജനങ്ങള്‍ വര്‍ണ വ്യവസ്ഥ തള്ളിക്കളയുന്നത്‌ തടയാനായി മൂന്ന്‌ തത്വങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. അവയില്‍ ഒന്നാമത്തേത്‌ വൈദിക സാഹിത്യത്തിന്റെ ദിവ്യത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. ഇതനുസരിച്ച്‌ ചാതുര്‍വര്‍ണ്യം നിര്‍ദ്ദേശിച്ച വൈദിക സാഹിത്യം ദൈവപ്രോക്തമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടു. പൗരോഹിത്യം അടിച്ചേല്‍പ്പിച്ച വര്‍ണാശ്രമ വ്യവസ്ഥ ദൈവത്തിന്റെ പേരില്‍ ജനങ്ങളെക്കൊണ്ട്‌ അനുസരിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു ഇത്‌. രണ്ടാമത്തെ സങ്കല്‍പ്പം ആത്മാവിന്റെ ശാശ്വതത്വത്തെക്കുറിച്ചു ള്ളതായിരുന്നു. ശരീരത്തോടുകൂടി ആത്മാവ്‌ നശിച്ചില്ലെങ്കില്‍ മാത്രമാണല്ലോ പുനര്‍ജന്മ സിദ്ധാന്തത്തിന്‌ സാധുത യുണ്ടാകുന്നത്‌. മൂന്നാമത്തേത്‌ ദൈവത്തിന്റെ അസ്‌ത്വിത്തമായി രുന്നു. മനുഷ്യരുടെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ വിലയിരുത്താനും വര്‍ണാശ്രമ ധര്‍മത്തിനനുസരിച്ച്‌ ജീവിച്ച ആത്മാവിന്‌ മോക്ഷമോ ഉന്നത കുലത്തില്‍ ജന്മമോ നല്‍കാനും ജാതിധര്‍മ്മം അനുസരിക്കാത്തയാളെ നീചയോനിയില്‍ ജനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ ശിക്ഷിക്കാനും ഒരു ദൈവം ആവശ്യമാണ്‌. ഹിന്ദു ധര്‍മത്തിന്റെ അഥവാ വൈദിക ധര്‍മത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളെന്ന പദവി ഇവക്കു കൈവന്നു.

ഇന്ത്യയിലുടലെടുത്ത ഹിന്ദുവിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചത്‌ മേല്‍പ്പറഞ്ഞ തത്വങ്ങളെ നിഷ്‌പ്രഭമാക്കാനായിരുന്നു. യുക്തിചിന്ത അതല്ലെങ്കില്‍ തത്വ ചിന്ത ഇന്ത്യയില്‍ ഉടലെടുത്തതുതന്നെ ഹിന്ദു ധര്‍മ്മത്തിന്റെ (അഥവാ വര്‍ണാശ്ര ധര്‍മത്തിന്റെ) ചങ്ങലയില്‍ നിന്നു മനുഷ്യരെ രക്ഷിക്കാനായിരുന്നു. ഇന്ത്യയില്‍ ആദ്യമായി ഉടലെടുത്ത തത്വചിന്താ സരണിയായ കപിലന്റെ സാംഖ്യദര്‍ശനം വേദവിരുദ്ധമായത്‌ അങ്ങനെയൊണ്‌. (13) ആദ്യകാലത്ത്‌ ഉടലെടുത്ത മിക്കവാറും എല്ലാ ദര്‍ശനങ്ങളും - അവയില്‍ത്തന്നെ സാമൂഹിക വും മതപരവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നവ വിശേഷിച്ചും - മുകളില്‍ പറഞ്ഞ വൈദികമതത്തിന്റെ സിദ്ധാന്ത ശ്രമത്തിനെതിരേയാണ്‌ നീങ്ങിയത്‌. അവയില്‍ ഏറ്റവും ശക്തമായത്‌ ബൃഹസ്‌പദിയുടെ ലോകായത (ചാര്‍വാക) ദര്‍ശനമായിരുന്നു. ലക്ഷണമൊത്ത ഭൗതികവാദ ദര്‍ശനമായിരുന്നു അത്‌. ഇപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന്‌ സിദ്ധാന്തങ്ങളെയും നിരാകരിച്ചുവെന്നതാണ്‌ അതിന്റെ പ്രത്യേകത. മഖലിഗോസാലന്റെ ആജീവക ദര്‍ശനവും ഇവിടെ പരിഗണനയര്‍ഹിക്കുന്നു. ശ്രീബുദ്ധന്റെ ബൗദ്ധ ദര്‍ശനവും ജനപ്രീതി കൊണ്ടും പ്രായോഗിക സമീപനം കൊണ്ടും അദൈ്വത ചിന്താധാരകളില്‍ മുന്നിട്ടുനിന്നു. (14) ഇപ്പറഞ്ഞ ദര്‍ശനങ്ങളെല്ലാം വൈദിക മതത്തിന്റെ (അഥവാ ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ ) ഒന്നാമത്തെ പരികല്‍പ്പനയില്‍ ആഞ്ഞു കൊത്തുന്നതില്‍ ഒറ്റക്കെട്ടായിരുന്നു. വേദങ്ങളുടെ ആധികാരികതയെ ഇവയെല്ലാം ഒറ്റസ്വരത്തില്‍ വെല്ലുവിളിച്ചു. വൈദിക ദര്‍ശനങ്ങളെന്നും നാസ്‌തിക ദര്‍ശനങ്ങളെ ന്നും ഇവ അറിയപ്പെടാനിടയായത്‌ അങ്ങനെയാണ്‌. (15) അതുകൊ ണ്ടുതന്നെ ആദ്യകാല ദളിത്‌ പ്രസ്ഥാനങ്ങളായി അവയെ വിലയിരു ത്താവുന്നതാണ്‌. മറ്റുള്ള വൈദിക പരികല്‍പ്പനകളോടുള്ള സമീപനത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഇവക്കിടയില്‍ വ്യത്യാസം കാണാവുന്നതാണ്‌. (16)

ദര്‍ശനങ്ങള്‍ (കൃത്യമായി പറയുകയാണെങ്കില്‍ ആദ്യകാല ദര്‍ശനങ്ങള്‍ അഥവാ വൈദിക ദര്‍ശനങ്ങള്‍) സൃഷ്ടിച്ച ആശയപരിസരം വൈദികമതത്തിന്‌ അലോസരമുണ്ടാക്കുന്നതാ യിരുന്നു. (വൈദിക ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തത്രയത്തെ ശക്തമായി എതിര്‍ത്ത ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ തത്വചിന്താ സരണിയായ സാംഖ്യദര്‍ശനം യാഗങ്ങള്‍ പോലുള്ള വൈദികാ നുഷ്‌ഠാന ങ്ങളുടെ അന്തഃസാര ശൂന്യത ഊന്നിപ്പറയുന്നതില്‍ വിജയിച്ചു. ചാര്‍വാക ദര്‍ശനമാണെങ്കില്‍ വേദങ്ങളുടെ ആധികാരികതയെയും ദൈവത്തിന്റെ അസ്‌തിത്വവും ആത്മാവിന്റെ ശാശ്വതത്വവും ഒറ്റയടിക്കുതന്നെ നിഷേധിച്ചു. വേദനിഷേധത്തെ തത്വ ചിന്തകരുടെ ധൈഷമിക സംഭാഷണത്തില്‍ നിന്ന്‌ താഴെയിറക്കി സാധാരണക്കാര്‍ക്കിടയില്‍ ശക്തമായ അടിത്തറയുള്ള ജനകീയ പ്രസ്ഥാനമാക്കി മാറ്റുന്നതില്‍ ബുദ്ധമതവും ജൈനമതവും വിജയിച്ചു.

ഇപ്പറഞ്ഞ സാമൂഹിക പൃഷ്‌ഠഭൂമിയില്‍ ഹിന്ദു ധര്‍മത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പ്‌ പരുങ്ങലിലായിരുന്നു. നിലപാടില്‍ കാര്യമായ മാറ്റം വരുത്താതെ ഒരിഞ്ചു മുന്നോട്ടു പോകാനാവില്ലെന്ന്‌ വൈദികര്‍ക്ക്‌ ബോധ്യം വന്നു. ദര്‍ശനങ്ങളെ നേരിടാന്‍ പുതിയ തന്ത്രങ്ങള്‍ക്ക്‌ അവര്‍ രൂപം നല്‍കി. മൂന്നു വിധത്തി ലാണ്‌ അവ പ്രാവര്‍ത്തിക മായത്‌. തുറന്ന ആക്രമണമായിരുന്നു അവയി ലൊന്ന്‌. രണ്ടാമതാകട്ടെ ഹിന്ദു (വൈദിക) വിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നുഴഞ്ഞുകയറി അവയെ യാഥാസ്ഥിതിക താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ക്കനുഗുണമായി വളച്ചെടു ക്കുക എന്നതായിരുന്നു. ഇവ കൂടാതെ വൈദിക മതത്തിനുള്ളില്‍ തന്നെയും ചില പരിഷ്‌കാരങ്ങള്‍ വരുത്താന്‍ അതിന്റെ വക്താ ക്കള്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായി.

തുറന്ന ആക്രമണമെന്ന ഒന്നാമത്തെ രീതി പ്രാചീന ഭാരതത്തില്‍ പരക്കെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ചാര്‍വാകന്മാരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ ഹിന്ദുക്കള്‍ അഗ്നിക്കിര യാക്കി. ഇന്ന്‌ ചാര്‍വാക ദര്‍ശനത്തെക്കുറിച്ച്‌ പഠിക്കാനുള്ള അവലംബം ശത്രുക്കള്‍ അവരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ പൂര്‍വപക്ഷമായി ഉദ്ധരിച്ച കാര്യങ്ങ ളാണ്‌. ബൗദ്ധന്മാരും ജൈനന്മാരും രാജ്യത്തിന്റെ പലഭാഗങ്ങളിലും കൂട്ടത്തോടെയും അല്ലാതെയും ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു. ബുദ്ധമതാനുയായികളെ വേട്ടയാടിയ ഭരണാധികാരികളില്‍ പുശ്യമിത്രസുംഗന്‍ മുന്നിട്ടു നില്‍ക്കുന്നു. ബൗദ്ധന്മാര്‍ക്കെതിരേ കലാപത്തിന്‌ ആഹ്വാനം നല്‍കിയ തത്വജ്ഞാ നികളില്‍ കുമാരില ഭട്ടനും ശങ്കരനും പ്രമുഖ സ്ഥാനമുണ്ട്‌. (17) എല്ലാ വൈദിക ദര്‍ശനങ്ങളുടെയും സിദ്ധാന്തങ്ങളെ നിഷ്‌പ്രഭമാ ക്കാനാണ്‌ ഭഗവത്‌ഗീത ശ്രമിച്ചത്‌ (18).

അവൈദിക പ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നുഴഞ്ഞുകയറുക എന്ന രണ്ടാമത്തെ രീതി ഒന്നാമത്തേതിന്റെ കൂടെ തന്നെ പയറ്റിയതായിരുന്നു. അവൈദിക ദര്‍ശനങ്ങളുടെ അനുയായികളായി ചമഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ അകത്തുകയറി മര്‍മപ്രധാന സ്ഥാനങ്ങള്‍ കൈക്കലാക്കിയ അവര്‍ മോന്തായത്തില്‍ കയറിയ എലിയെ പോലെ വേദവിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ കഴുക്കോല്‍ കാര്‍ന്നു തിന്നാനാരംഭിച്ചു. അവൈദിക ദര്‍ശനങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാതാക്കളായി മാറിയവര്‍ തങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനക്കസര്‍ത്തിലൂടെ അവയുടെ അസ്‌തിവാരം തന്നെയിളക്കി. സാംഖ്യസിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ കൂടെ ദൈവത്തെ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു കൊണ്ട്‌ സേശ്വരസാംഖ്യമെന്ന യോഗദര്‍ശനമുണ്ടാക്കി. സാംഖ്യത്തിലെ തന്നെ പ്രപഞ്ചോല്‍പ്പത്തി പ്രകരണത്തില്‍ ചതുര്‍വിംശതി തത്വങ്ങളുടെ കൂടെ പുരുഷനെക്കൂടി ചേര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ പഞ്ചവിംശതി തത്വങ്ങളാക്കി. (18) സാംഖ്യ ദര്‍ശനത്തിലെ ഒരു പ്രമാണമായിരുന്ന ആപ്‌തോപദേശത്തെ വൈദിക നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളായി പുനര്‍വ്യാഖ്യാനിച്ചു. (20) ബൗദ്ധ സരണിക്കുള്ളിലും വിള്ളലുകളുണ്ടായി. അവസാനം നാം ഇന്ന്‌ അറിയുന്നതുപോലെ വൈദികദര്‍ശനങ്ങളായി ആറെണ്ണം (ഷഡ്‌ദര്‍ശനങ്ങള്‍) (21) എണ്ണുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടായി. മൂന്നാമത്തേയും പരമപ്രധാനവുമായ രീതി വൈദിക ധര്‍മ്മത്തിന്റെ രക്ഷക്കായി അതിന്റെ വക്താക്കള്‍ സ്വീകരിച്ചത്‌ തങ്ങളുടൈ വിശ്വാസ പ്രമാണങ്ങളെ പുനര്‍വ്യാഖ്യാനിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു. അവൈദിക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലുകളെ തുടര്‍ന്ന്‌ സംജാതമായ അവസ്ഥ മറികടക്കാന്‍ പുതിയ സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ വൈദിക മതത്തിനുള്ളില്‍ തന്നെ ആവിഷ്‌കരിക്കാതെ സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല. ഇപ്രകാരം ദാര്‍ശനിക ലോകത്ത്‌ രണ്ട്‌ പ്രതിവിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ പിറവികൊണ്ടു. പൂര്‍വമീമാംസയും ഉത്തര മീമാംസയും ആയിരുന്നു അവ. ഇവയെ വൈദിക ദര്‍ശനങ്ങളായി വ്യവഹരിക്കാം.

മീമാംസയെന്ന ചുരുക്കപ്പേരിലും അറിയപ്പെടുന്ന പൂര്‍വമീമാംസ (22) വൈദികാനുഷ്‌ഠാനങ്ങള്‍ക്ക്‌ രക്ഷാകവചമുണ്ടാക്കുന്നതിലാണ്‌ ശ്രദ്ധിച്ചത്‌. വൈദിക ദര്‍ശനങ്ങളുടെ ആക്രമണത്തില്‍ നിന്ന്‌ അതിനെ രക്ഷിക്കാന്‍ ശക്തമായ കവചം ആവശ്യമായിരുന്നു. വൈദിക സാഹിത്യത്തിലെ പൂര്‍വകാണ്ഡം എന്നറിയപ്പെടുന്ന വേദ സംഹിതകള്‍ പ്രതിനിധാനം ചെയ്‌തത്‌ യാഗങ്ങള്‍ പോലുള്ള അനുഷ്‌ഠാനങ്ങളേയും കര്‍മങ്ങളേയു മായിരുന്നു. ലോകായത ദര്‍ശനം പോലെയുള്ള അവൈദിക ചിന്താധാരകള്‍ പ്രചരിപ്പിച്ച നിരീശ്വരവാദപരമായ ചിന്തകള്‍ സമൂഹത്തില്‍ ആധിപത്യം പുലര്‍ത്തിയിരുന്ന കാലത്താണ്‌ പൂര്‍വമീമാംസ പിറവികൊണ്ടത്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വൈദികമതത്തെ രക്ഷിക്കാന്‍ മീമാംസകര്‍ക്ക്‌ അല്‍പ്പം ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടി വന്നു. അവരുടെ മുന്‍ഗണന വൈദികമായ ആചാരാ നുഷ്‌ഠാനങ്ങള്‍ക്കായിരുന്നതിനാല്‍ എന്തുവില കൊടുത്തും അവയെ രക്ഷിക്കണമെന്ന അവസ്ഥ വന്നു. അങ്ങനെയാണ്‌ ദൈവത്തെ ബലിനല്‍കേണ്ടി വന്നത്‌. ചാതുര്‍വര്‍ണ്യം നിലനിര്‍ത്താനു ള്ള പോരാട്ടത്തില്‍ ദൈവത്തെ ഒഴിവാക്കേണ്ടിവരികയായിരുന്നു. ഈ നിര്‍ബന്ധിതാവസ്ഥ മനസിലാക്കാതെ പൂര്‍വമീമാംസ നിരീശ്വരവാദപരമാണെന്നും അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതു പുരോഗമന പരമാണെന്നുമുള്ള സാമ്പ്രദായിക ഇടതുപക്ഷ വായനക്ക്‌ (23) അധികം ആഴമില്ലെന്നു പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. ചില പണ്ഡിതര്‍ ഇക്കാര്യം ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടുണ്ട്‌. മീമാംസകര്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച കര്‍മ്മ നിയമ സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്‌ ദൈവത്തിന്റെ മേല്‍നോട്ട മില്ലാതെ തന്നെ കര്‍മ്മ നിയമങ്ങള്‍ പാലിക്കപ്പെടും. വൈദികാ നുഷ്‌ഠാനങ്ങള്‍ ആചരിക്കുക, ചാതുര്‍വര്‍ണ്യം മുറുകെ പിടിക്കുക തുടങ്ങിയ 'നന്മ' കള്‍ക്കുള്ള പ്രതിഫല (മോക്ഷം, ഉയര്‍ന്ന ജാതിയിലുള്ള ജനനം തുടങ്ങിയവ ) വും വര്‍ണാശ്രമ ധര്‍മത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുക തുടങ്ങിയ 'തിന്മ' കള്‍ക്കുമുള്ള ശിക്ഷ (നീചയോനിയിലുള്ള ജനനം തുടങ്ങിയവ ) യും വിത്തു മുളച്ചു ചെടിയാകുന്നത്‌ പോലെ സ്വാഭാവികമായി ലഭിക്കുമെന്ന്‌ മീമാംസകര്‍ സിദ്ധാന്തിച്ചു. ഇങ്ങനെ കര്‍മം അതിന്റെ ഫലമായിത്തീരുന്നതിനു മുമ്പുള്ള അവസ്ഥയെ അവര്‍ അപൂര്‍വമെന്നു വിളിച്ചു.

അവൈദിക ദര്‍ശനങ്ങളുമായുള്ള പോരാട്ടത്തില്‍ പൂര്‍വമീമാംസയും അപര്യാപ്‌തമെന്നു കണ്ടപ്പോഴാണ്‌ ഉത്തരമീമാംസ അഥവാ വേദാന്തം ആവിഷ്‌കരിക്കപ്പെട്ടത്‌ (24 ). ഇന്ത്യ കണ്ടതില്‍ വെച്ച്‌ ഏറ്റവും ശക്തമായ പ്രതിവിപ്ലവപ്രസ്ഥാനമായി അത്‌ മാറി. പേരു സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ വൈദിക സാഹിത്യത്തിന്റെ ഉത്തരഭാഗ ത്തോട്‌ അഥവാ ഉപനിഷത്തു കളോട്‌ ഒട്ടി നില്‍ക്കുന്ന താണ്‌ ഉത്തരമീമാംസ. വേദാന്തത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്രയത്തില്‍ ഒന്നാമത്തെ ഘടകമായി ഉപനിഷത്തുകള്‍ വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. പക്ഷെ, പ്രതിപാദ്യ വിഷയങ്ങള്‍ വൈവിധ്യം പുലര്‍ത്തുന്നവയാണ്‌ ഉപനിഷത്തുകള്‍ എന്ന കാര്യം തര്‍ക്കമറ്റതാണ്‌. ഉപനിഷത്തുകളുടെ തന്നെ പേരില്‍ ഏകീകൃതമായ ഒരു സിദ്ധാന്തം ആവിഷ്‌കരിച്ചത്‌ ബാദരായണനാണ്‌. അദ്ദേഹത്തെ വേദാന്ത പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവായി കണക്കാക്കുന്നു. ബാദരായണന്റെ കൃതിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ബ്രഹ്മസൂത്രം പുരോഗമന പ്രസ്ഥാനക്കാര്‍ക്കെ തിരേ ശക്തമായ ആക്രമണം അഴിച്ചുവിട്ട ഭഗവത്‌ഗീതയുമാണ്‌ പ്രസ്ഥാനത്രയത്തിലുള്ളവ. വേദാന്തപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപിത ശത്രുവിനെ നിര്‍ണയിക്കേണ്ടത്‌ അതിന്റെ പ്രതിവിപ്ലവ സ്വഭാവത്തിന്റെ കാഠിന്യം വിലയിരുത്താന്‍ അനിവാര്യമാണ്‌. പൂര്‍വമീമാംസയുടെ അനുഷ്‌ഠാനവാദത്തിനെതിരേ പിറവികൊണ്ട പുരോഗമന പ്രസ്ഥാനമായി ആത്മീയവാദികളായ പണ്ഡിതന്മാര്‍ വേദാന്തത്തെ അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്‌. മീമാംസാ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അനുബന്ധമോ അനുപൂരകമോ ആയിരുന്നു വേദാന്തപ്രസ്ഥാന മെന്നും ശത്രുവായിരുന്നി ല്ലെന്നും മനസ്സിലാക്കാന്‍ വലിയ ബുദ്ധി ആവശ്യമില്ല. പൂര്‍വോത്തരമീമാം സകളുടെ അനുപൂരക സ്വഭാവം പല പണ്ഡിതന്മാരും എടുത്തു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌. മണ്ഡനമിശ്രന്റെ കര്‍മ-ജ്ഞാന സമുച്ചയവാദം ഏറെ പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ.

മധ്യകാലത്ത്‌ രൂപം കൊണ്ട വേദാന്തപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഉള്‍പ്പിരിവുകളില്‍ പ്രതിവിപ്ലവ സ്വഭാവവും യാഥാസ്ഥിതികതയം അന്തര്‍ലീനമായിരുന്നു. അവയില്‍ തത്വചിന്താരംഗത്ത്‌ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നത്‌ ശങ്കരന്റെ അദൈ്വതവേതാന്തമാണല്ലോ. മഹായാന ബുദ്ധമതത്തിനും അതിലുള്‍പ്പെടുന്ന തത്വചിന്താസരണികളായ യോഗാചാരത്തിനും മാധ്യമികത്തിനും മേല്‍ക്കൈ ഉണ്ടായിരുന്ന മധ്യകാല ഇന്ത്യന്‍ സാമൂഹ്യഘടനയുടെ ഒരു ഉത്‌പ്പന്നമാണ്‌ ശങ്കരന്റെ അദൈ്വതവേദാന്തമെന്നു പറയുന്നതില്‍ തെറ്റുണ്ടാവില്ല. മഹായാന ബുദ്ധമതത്തിന്‌ മേധാവിത്വമുണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ തന്നെ മധ്യകാല ഇന്ത്യയിലെ തത്വചിന്താലോകത്ത്‌ ശൂന്യവാദം ഒരു ഫാഷനായിരുന്നു. ധിഷണാശാലികളുടെ ഒരു ദര്‍ശനമായി അത്‌ കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. വൈദികമായ അടിത്തറയില്‍ അത്തര ത്തിലുള്ള ഒന്ന്‌ സൃഷ്ടിച്ചടുക്കുകയാണ്‌ ശങ്കരന്‍ ചെയ്‌തത്‌. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീക്ഷണത്തില്‍ ബുദ്ധമതത്തെ നേരിടാനും വൈദിക ധര്‍മ്മത്തിന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രതാപം വീണ്ടെടു ക്കാനുമുണ്ടാ യിരുന്ന ഒരേയൊരു പോംവഴി അതായിരുന്നു. ശങ്കരന്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പില്‍ക്കാല എതിരാളികള്‍ (ഹിന്ദു മതത്തിനും വേദാന്തസരണിക്കും അകത്തുതന്നെയുള്ള ശത്രുക്കള്‍ ) നല്‍കിയ പ്രഛന്നബുദ്ധന്‍ എന്ന അപരനാമം കൂടി ഇവിടെ പരിഗണിക്കേണ്ട തുണ്ട്‌. നിരീശ്വരവാദികളുടെ സിദ്ധാന്തത്തിന്‌ തൂക്കമൊപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ അഥവാ അവരുടെ നിരീശ്വരവാദം കടമെടുത്തുകൊണ്ട്‌ വൈദിക ധര്‍മ്മത്തെ രക്ഷിക്കാന്‍ പൂര്‍വ മീമാംസകര്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായതു പോലെ ബൗദ്ധന്മാര്‍ കയ്യടക്കിവെച്ച ധൈഷണികരംഗത്ത്‌ സ്വീകാര്യത നേടാന്‍ അവരുടെ തന്നെ ഒരു സിദ്ധാന്തം കടമെടുക്കാന്‍ ശങ്കരന്‍ നിര്‍ബന്ധിതനാകുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ, ഇത്‌ പൂര്‍ണമായും സ്വീകരിക്കാനും അദ്ദേഹം തയ്യാറായില്ല. അങ്ങനെയായിരുന്നെങ്കില്‍ ബുദ്ധമതാനുയായി ആകുമായിരുന്നല്ലോ. അസമത്വത്തിലധിഷ്‌ഠിത മായിരുന്ന വൈദികമതം നിലനിര്‍ത്തുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തി ന്റെ ലക്ഷ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാപിതതാല്‍പ്പര്യത്തിനും അവസരവാദ സമീപനത്തിനും ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണമാണ്‌ സത്യത്തെ പ്രാതിഭാസിക സത്യവും വ്യാവഹാരിക സത്യവുമായി വേര്‍തിരിച്ച സംഭവം. വ്യാവഹാരികലോകത്ത്‌ വൈദികാനു ഷ്‌ഠാനങ്ങളും ചാതുര്‍വര്‌ണ്യത്തിലധിഷ്‌ഠിതമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളും നിലനിര്‍ത്തുക യായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. തത്വജ്ഞാനി കളുടേതായ ലോകത്ത്‌ എല്ലാം ബ്രഹ്മമാണെന്ന പറയുകയും പൊതുജനങ്ങള്‍ അടങ്ങുന്ന വ്യാവഹാരിക ലോകത്ത്‌ ചാതുര്‍ വര്‍ണ്യത്തിനും ഉച്ചനീചത്വങ്ങള്‍ക്കും അംഗീകാരം നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്ന സമീപനമാണ്‌ അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചത്‌. ഒരേസമയം യാഥാസ്ഥിതിക പിന്‍തിരിപ്പന്‍ വ്യവസ്ഥ നിലനിര്‍ത്തുക യും ബൗദ്ധന്മാരുടെ വ്യക്തിത്വം തകര്‍ക്കുകയും ചെയ്യുകയായി രുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ദൈ്വതസിദ്ധാന്തം, വിശിഷ്ടാദ്വൈ തം തുടങ്ങി വേദാന്തത്തിന്റെ മറ്റ്‌ ഉള്‍പ്പിരിവുകളും അതാതു കാലത്തിനനുസരിച്ചു ഹിന്ദുധര്‍മത്തെ രക്ഷിക്കാന്‍ ആവിഷ്‌കരി ക്കപ്പെട്ടവ തന്നെയായിരുന്നു.

ഉപസംഹാരം

സാമ്പ്രദായിക ഇടതുപക്ഷ / ഭൗതികവാദ വായനകളുടെ അളവു കോല്‍ കൊണ്ടു വിലയിരുത്താന്‍ പറ്റുന്നതല്ല ഇന്ത്യന്‍ തത്വചിന്താ മണ്ഡലം. ആശയവാദവും ഭൗതികവാദവും തമ്മിലുള്ള സംഘട്ടനം ഇവിടെ തത്വചിന്താപരമായ അധരവ്യായാമമായിരുന്നില്ല. ദൈവത്തിനു സ്ഥാനമില്ലാത്തതിനാല്‍ പൂര്‍വമീമാംസ പുരോഗമന പരമാണെന്ന വിലയിരുത്തല്‍ അപക്വമാണെന്നു പറയേണ്ടിവരും. ദൈവത്തിനു പകരം ബ്രഹ്മത്തെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്തു നിര്‍ത്തിയതു കൊണ്ടുമാത്രം വേദാന്തത്തിന്‌ ഔന്നത്യമുണ്ടാകുന്നില്ല. ബ്രഹ്മവാദം ഇന്ത്യയില്‍ വഹിച്ചത്‌ പലപ്പോഴും പ്രതിലോമപരമായ പങ്കായിരുന്നു. ലോകായതവും ബൗദ്ധ ദര്‍ശനവും പുരോഗമന പരമായിരുന്നുവെന്ന്‌ നാം പറയുന്നത്‌ ചാര്‍വാകന്മാര്‍ ദൈവ നിഷേധികളായതുകൊണ്ടോ ശ്രീബുദ്ധന്‍ ദൈവത്തെക്കുറിച്ച്‌ മൗനം പാലിച്ചതുകൊണ്ടോ അല്ല. ഇന്ത്യന്‍ തത്വചിന്തയിലെ അവസാന വാക്കായി ശങ്കാരാദൈ്വതത്തെ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്നത്‌ ചരിത്ര നിഷേധമാണെന്നു മാത്രമല്ല തത്വചിന്തയില്‍ ശാസ്‌ത്രീയവും വസ്‌തുനിഷ്‌ഠവുമായ മാനദണ്ഡങ്ങള്‍ വളര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവന്ന പുരോഗമനവാദികളായ ഇന്ത്യന്‍ ദാര്‍ശനികരോടുള്ള വെല്ലുവിളി യുമാണ്‌. ലോകായതവും ബൗദ്ധദര്‍ശനവും പുരോഗമനപര മാകുന്നത്‌ അസമത്വത്തിനെതിരേ അവ നിലകൊണ്ടതുകൊണ്ടു മാത്രമാണ്‌. ദൈവത്തോട്‌ അവ സ്വീകരിച്ച നിലപാടിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല. മനുഷ്യജീവിതത്തെ പുരോഗതിയിലേക്കു നയിക്കാതെ, അസമത്വത്തിനെതിരേ ശബ്ദിക്കാത്ത മതങ്ങളും തത്വചിന്താ സരണികളും അവ ഭൗതികവാദപരമായിരുന്നാലും ആത്മീയവാദപരമായി രുന്നാലും പിന്‍തിരിപ്പന്‍ തന്നെയാണ്‌. ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തെ പുരോഗമനവാദ പരമെന്നു വിലയിരുത്തുന്നതിന്റെ മാനദണ്ഡം സമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതിക്ക്‌ അത്‌ എത്രമാത്രം സംഭാവന നല്‍കിയെന്നതു മാത്രമായി രിക്കണം.

കുറിപ്പുകള്‍.

1. ദ്വിരാഷ്ട്രവാദത്തിന്‌ അടിത്തറ പാകിയ ഈ വിഭജനത്തിന്റെ വക്താക്കള്‍ ആധുനിക കാലത്തെ ക്രൈസ്‌തവ കാലഘട്ടമെന്നു വിളിക്കാതെ ബ്രിട്ടീഷ്‌ കാലഘട്ടമെന്നു വിളിച്ചു. ഹിന്ദു - മുസ്ലീ ദ്വന്ദകല്‍പ്പനക്കിടയില്‍ ഇന്ത്യന്‍ ദേശീയ ചരിത്രത്തിലെ ബൗദ്ധന്മാ രുടേയും ജൈനന്മാരുടേയും മറ്റും സംഭാവനകള്‍ തമസ്‌കരിക്കപ്പെട്ടു.

2. മാക്‌സ്‌ മുള്ളറുടേയും മറ്റും പഠനങ്ങളാണല്ലോ വൈദിക സാഹിത്യത്തിന്‌ പ്രശസ്‌തി നേടിക്കൊടുത്തത്‌..

3. മാര്‍ക്‌സിറ്റു വീക്ഷണത്തിലൂടെ ദര്‍ശനങ്ങളെ വായിച്ചുവെന്ന വകാശപ്പെട്ടവര്‍ പോലും വലതുപക്ഷ ഭൗതികഗവാദത്തിന്റെ അളവുകോലാണ്‌ പലപ്പോഴും ഉപയോഗിച്ചത്‌.

4. പദോത്‌പത്തിശാസ്‌ത്രമനുസരിച്ച്‌ 'അറിവിനോടുള്ള സ്‌നേഹ' മാണ്‌ ഫിലോസഫി.

5. ഇന്ത്യയിലുടലെടുത്ത ആദ്യത്തെ ഭൗതികശാസ്‌ത്ര ശാഖയായും സാംഖ്യദര്‍ശനത്തെ വിവരിക്കാം. സാംഖ്യമെന്ന പേരിന്റെ ഉല്‍പ്പത്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും പ്രബലമായ കാഴ്‌ചപ്പാടുതന്നെ Measurability അഥവാ Countability എന്ന ആധുനിക ഭൗതികശാസ്‌ത്ര ത്തിന്റെ രീതിശാസ്‌ത്രവുമായി ഒത്തുപോകുന്നതാണല്ലോ.

6. ബുദ്ധമതത്തിന്‌ ശേഷമാണ്‌ സാംഖ്യദര്‍ശനം രൂപം കൊണ്ടതെന്ന്‌ വാദിക്കുന്നവരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട അവലംബവും ഇതുതന്നെയാണ്‌. ബുദ്ധമതത്തില്‍ നിന്നാണ്‌ ഹിന്ദു (ബ്രാഹ്മണ ) വിരുദ്ധ ആശയം സാംഖ്യദര്‍ശനത്തിനു കിട്ടിയതെന്നാണ്‌ ഇവരുടെ വാദം.

7. സിനിക്‌ എന്ന ഇംഗ്ലീഷ്‌ പദത്തിന്‌ ഇന്ന്‌ ലഭിച്ച അര്‍ത്ഥം ദാര്‍ശനിക രംഗത്തെ വടംവലിയുടേയും ഒരുവിഭാഗത്തിന്റെ മേല്‍ക്കോയ്‌മയുടേയും സൂചകമാണല്ലോ. അതുപോലെ തന്ന ഇന്ത്യയിലെ വേദപക്ഷരചനകളില്‍ ചാര്‍വാകന്മാര്‍ വിലയിരുത്ത പ്പെടുന്നത്‌ പലപ്പോഴും ആദര്‍ശബോധമില്ലാത്ത, ഭോഗാസക്തിക്കു മാത്രം പ്രാധാന്യം നല്‍കുന്നവരായാണ്‌.

8. ആശയവാദവും ഭൗതികവാദവും തമ്മിലുള്ള കേവലമായ സംഘട്ടനത്തിന്റെ ചരിത്രമായി ഇന്ത്യന്‍ തത്വചിന്തയുടെ ചരിത്രത്തെ എണ്ണാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ സംഭവിക്കുന്നത്‌ അവൈദിക ദര്‍ശങ്ങളുടെ സാമൂഹിക വിപ്ലവ അജണ്ട തമസ്‌കരിക്കപ്പെടുക യാണ്‌. ഭൗതികവാദം ആശയവാദത്തേയോ തിരിച്ചോ കീഴ്‌പ്പെടു ത്തുന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം കീഴാളന്റെ ശാക്തീകരണമുണ്ടാകുന്നില്ല. സാമൂഹികമായ അസമത്വം പരിഹരിക്കാനുതകാത്ത ഈശ്വര വാദവും നിരീശ്വരവാദവുമെല്ലാം പിന്തിരിപ്പനാണെന്ന തിരിച്ചറിവ്‌ ബുദ്ധനെപ്പോലെയുള്ളവര്‍ക്കു ണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും സഹസ്രാബ്ദ ങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശേഷം സായിപ്പിന്റെ അളവുകോലനുസരിച്ച്‌ അവരെ വിലയിരുത്തുന്നവര്‍ക്ക്‌ അതില്ലല്ലോ.

9. ദൈവത്തെക്കുറിച്ച്‌ ജൈമിനി മിണ്ടാതിരുന്നതിന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യ ശുദ്ധിയില്‍ സംശയം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന മാക്‌സ്‌ മുള്ളര്‍ ക്കെതിരേ കെ ദാമോദരന്‍ ( ഭാരതീയ ചിന്ത, കേരള ഭാഷാ ഇന്‍സ്‌റ്റിട്ട്യൂട്ട്‌, അഞ്ചാം പതിപ്പ്‌ 1998, പേജ്‌ 242) ഷെര്‍ബാല്‌സ്‌കി യുടെ സഹായം സ്വീകരിക്കുന്നത്‌ ഈ മനഃസാസ്‌ത്രത്തിലേക്കാണ്‌ വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നത്‌.

10. ദൈവത്തിനുമാത്രമല്ല, പൂര്‍വമീമാംസയില്‍ നിന്ന്‌ വ്യത്യസ്‌ത മായി കര്‍മാനുഷ്‌ഠാനങ്ങള്‍ക്ക്‌ സ്ഥാനമില്ലാത്തതിന്റെ പേരില്‍ വേദാന്തം പുരോഗമനവാദപരമായിരുന്നുവെന്ന്‌ വാദിക്കുന്ന ഭൗതിക വാദികളുടെ എണ്ണം കൂടിവരികയാണല്ലോ.

11. ഈ വാദം താരതമ്യേന അര്‍വാചീനമാണെങ്കില്‍ തന്നെയും ഇവിടെ ഇതുകൊണ്ടുദ്ദേശിച്ചത്‌ ചാതുര്‍വര്‍ണ്യത്തിന്‌ മേല്‍ക്കോയ്‌മ യുള്ള സാമൂഹ്യക്രമമാണ്‌.

12. കുതിരകളും ഇരുമ്പായുധങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്ന താഴിച്ച്‌ നിര്‍ത്തിയാല്‍ ആര്യന്മാര്‍ അവര്‍ കീഴ്‌പ്പെടുത്തിയ സൈന്ധവജനതയേക്കാള്‍ പ്രാകൃതര്‍ തന്നെയായിരുന്നു.

13. ബുദ്ധനുശേഷമാണ്‌ സാംഖ്യദര്‍ശനമുണ്ടായതെന്ന വിശ്വാസ ത്തിന്റെ ആധാരം വേദങ്ങളോടുള്ള ഈ എതിര്‍പ്പാണ്‌. ചരിത്ര ത്തിലെ ആദ്യത്തെ വേദവിരോധി ബുദ്ധനായിരുന്നില്ലെന്ന തിരിച്ചറി വുണ്ടാകുന്നതോടുകൂടി ഈ വിശ്വാസം തനിയെ ഇല്ലാതാ വുന്നതാണ്‌. ഈ വിവാദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിഹഗവീക്ഷ ണത്തിന്‌, ഡോ. സി ആര്‍ അഗ്നിവേശിന്റെ ദര്‍ശനപ്രവേശിക ഉപകാരപ്രദമായിരിക്കും.

14. ബൃഹസ്‌പദിയുടെ ലോകായത ദര്‍ശനത്തില്‍ നിന്ന്‌ ബൗദ്ധ ദര്‍ശനത്തിനുള്ള വ്യത്യാസം ഇത്തരത്തിലുള്ള മാധ്യമ സമീപനവും പ്രായോഗികതയുമാണ്‌. ലോകായത (ചാര്‍വാക ) ദര്‍ശനം കേവലം തത്വചിന്താപരമായ അധരവ്യായാമങ്ങളിലൊതുങ്ങിയപ്പോള്‍ ശക്ത മായ ജനകീയാടിത്തറയുള്ള പിപ്ലവപ്രസ്ഥാനങ്ങളായി വളരാന്‍ ബൗദ്ധ - ജൈന ദര്‍ശനങ്ങള്‍ക്കായത്‌ സിദ്ധാന്തങ്ങളിലെ പ്രായോഗികതയും സാമൂഹ്യ പരതയും കൊണ്ടാണ്‌.

15. വൈദിക തത്വങ്ങളുടെ പ്രാമാണികത അംഗീകരിക്കാത്തത്‌ എന്ന അര്‍ത്ഥമാണ്‌ പ്രാചീന ഭാരതീയ ദര്‍ശനങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ചര്‍ച്ച യില്‍ ' നാസ്‌തിക' എന്ന പദത്തിന്‌ നല്‍കിക്കാണാറുള്ളത്‌.

16. വൈദികസംസ്‌കാരത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമായ സാമൂഹിക മായ അസമത്വത്തിനും അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കുമെതിരേ ഉടലെടുത്ത വിപ്ലവചിന്തയെന്ന പുനര്‍നിര്‍വചനം ദളിത്‌ സംജ്ഞക്ക്‌ നാം നല്‍കുമ്പോള്‍ കപിലന്റേയും മഖലിഗോസാലന്റേയും ബൃഹസ്‌പദി യുടേയും മഹാവീരന്റേയും കാല്‍പ്പാടുകള്‍ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അനുസ്യൂതമായ ചരിത്രത്തിലെ വഴിയടയാളങ്ങളായി മാറുന്നു.



17. പൂര്‍വമീമാംസയുടെ അനുഷ്‌ഠാനപരതക്കെതിരായി ഉയര്‍ന്നു വന്ന പുരോഗമന പ്രസ്ഥാനമാണ്‌ ഉത്തരമീമാംസ അധവാ വേദാന്തം എന്ന വാദം ഇതോടുകൂടി പൊളിയുന്നു. പൂര്‍വമീമാംസകനായ കുമാരില ഭട്ടന്റേയും ഉത്തരമീമാംസകനായ ശങ്കരന്റേയും പൊതുശത്രുക്കളായിരുന്നു ബുദ്ധമതാനുയായികള്‍ എന്ന യാഥാര്‍ ത്ഥ്യം വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നത്‌ വൈദിക ( ഹിന്ദു, വര്‍ണാശ്രമ ) ധര്‍മത്തെ രക്ഷിക്കാനായി തണ്ടുതരത്തിലുള്ള കോലം കെട്ടുക മാത്രമാണ്‌ ഇരു മീമാംസകളും ചെയ്‌തതെന്നാണ്‌. രണ്ടും ഒന്നുതന്നെ യാണെന്ന മണ്ഡനമിശ്രന്റെ നിരീക്ഷണം ഇവിടെ പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നു.

18. എല്ലാ ദര്‍ശനങ്ങളേയും വിശകലനം ചെയ്‌തുകൊണ്ട്‌ വേദാന്ത ത്തിന്റെ മേല്‍ക്കോയ്‌മ അംഗീകരിപ്പിക്കുക, വര്‍ഗസമരത്തിനു പകരം വര്‍ഗസഹകരണം ലക്ഷ്യം വെച്ചുകൊണ്ട്‌ പ്രതിലോമ പരമായ സമന്വയവാദം ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുക തുടങ്ങിയവയാണ്‌ ഭഗവത്‌ഗീത ചെയ്‌തത്‌.

19. ഭൗതികപ്രപഞ്ചത്തേയും അതിന്റെ പരിണാമത്തിനു കാരണമായ ഘടകങ്ങളേയും ഗുണങ്ങളേയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന 24 തത്വങ്ങളോടാണ്‌ അഭൗതികമായ അഥവാ ആത്മാവിനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന 25ആമത്തെ തത്വം - പുരുഷതത്വം - കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കപ്പെട്ടത്‌.

20. ആപ്‌തോപദേശം, തത്വം, ആഗമം തുടങ്ങിയ പേരുകളില്‍ വിവിധ ദര്‍ശനങ്ങളില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന പ്രമാണം പ്രത്യക്ഷജ്ഞാനത്തിന്റേയും അനുമാനത്തിന്റേയും വ്യക്തിതലത്തിലുള്ള പരിമിതിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണെങ്കിലും വേദവാക്യങ്ങല്‍ അനിഷേധ്യ സത്യങ്ങളായി സ്വീകരിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവയല്ല. ഒരു വ്യക്തി അല്ലെങ്കില്‍ ഒരുതലമുറ നേടിയ പ്രത്യക്ഷജ്ഞാനം മറ്റൊരു തലമുറ അതേപടി സ്വീകരിക്കുകയും അതിനുശേഷം അതിലുള്‍പ്പെടാത്ത ഭാഗങ്ങള്‍ പരീക്ഷണ നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ കണ്ടുപിടിക്കുകയുമാണല്ലോ ചെയ്യുന്നത്‌. അപിചിതമായ പ്രദേശത്തെ പുഴ കടക്കേണ്ടയാള്‍ അതിന്‌ എത്ര ആഴമുണ്ടെന്നും ഹിംസ്രജന്തുക്കള്‍ (മുതല തുടങ്ങിയവ) അതിലുണ്ടോ എന്നും മനസിലാക്കുന്നത്‌ സ്വയം അതിലിറങ്ങി അപകടം വിളിച്ചുവരുത്തിക്കൊണ്ട്‌ പ്രത്യക്ഷ ജ്ഞാനത്തിനു ശ്രമിക്കാതെ തദ്ദേശവാസികളായ ആരോടെങ്കിലും ചോദിച്ചുകൊണ്ടാണല്ലോ. ഈ പ്രമാണത്തെ വളച്ചൊടിച്ചാണ്‌ വേദവാക്യങ്ങള്‍ അനിഷേധ്യ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളാണെന്ന്‌ സ്ഥാപിക്കാനിറങ്ങിയത്‌.

21. ഇന്ന്‌ ആസ്‌തിക അഥവാ വൈദിക ദര്‍ശനങ്ങളായി എണ്ണുന്ന 6 എണ്ണത്തില്‍ ഒന്നാം സ്ഥാനം സാംഖ്യത്തിനാണല്ലോ.

22. പൂര്‍വകാണ്ഡത്തെ അഥവാ കര്‍മകാണ്ഡത്തെ ആശ്രയിച്ചു നില്‍ക്കുന്നതിനാല്‍ പൂര്‍വമീമാംസയെന്ന പേരുവന്നു.

23. കെ ദാമോദരനെ പോലെയുള്ളവര്‍ പോലും ഭാഗികമായെങ്കിലും ഈ വാദം അംഗീകരിക്കുന്നതായി കാണാം.

24. വേദത്തിന്റെ അന്തത്തിലിരിക്കുന്ന അഥവാ വൈദിക സാഹിത്യത്തിന്റെ അവസാനഭാഗമായ ഉപനിഷത്തുകളെ ആശ്രയിക്കുന്നതെന്ന അര്‍ത്ഥത്തിലാണ്‌ ഈ പേരുവന്നത്‌.

(പൂര്‍ത്തിയായിവരുന്ന 'Thots As Revolt: a Subaltern Reading of the Classical Indian Phylosophy' എന്ന പുസ്‌തകത്തിലെ ഒരധ്യായമാണ്‌ ഈ ലേഖനം)

(2007 ഫെബ്രുവരി ലക്കം "പൈതൃകം" മാസികയിലാണ് ഡോ.പി എ അബൂബക്കറിന്റെ ഈ പഠനമുള്ളത് )

കമ്മ്യൂണിസം എന്ന കമ്മ്യൂണലിസം:കല്ലറ സുകുമാരന്‍

(കല്ലറ സുകുമാരന്റെ'വിമോചനത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥശാസ്ത്രം' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസം എന്ന കമ്മ്യൂണലിസം എന്ന അധ്യായമാണ് ഇവിടെ പകര്‍ത്തുന്നത്. ഈ പുസ്തകം ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് 1986ല്‍ ആണ്. 2010ല്‍ ബഹുജന്‍ സാഹിത്യ അക്കാദമി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പതിപ്പില്‍ നിന്നുമാണ് ഈ അധ്യായം പകര്‍ത്തുന്നത്.)

1920-ല്‍ താഷ്‌കെന്റില്‍ (റഷ്യ) വെച്ച് ഇന്ത്യന്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി രൂപീകരി ച്ചതുമുതല്‍ കഴിഞ്ഞ 70 വര്‍ഷമായി ജാതിയില്‍ തൊടാതെ വര്‍ഗസമരം നടത്താന്‍ പറ്റുമോ എന്ന പരീക്ഷണ ത്തിലാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ വ്യാപൃതരായി രിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ ഇവിടെ വസ്ത്രവും നൂലും പോലെ വര്‍ഗവും ജാതിയും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന വസ്തുത അവര്‍ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. ഇന്ത്യയില്‍ ജാതി തന്നെയാണ് വര്‍ഗം. കീഴ്ജാതിക്കാര്‍ ശാരീരികമായി അധ്വാനിക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നഗരസ്വത്ത് 100ശതമാനവും; വ്യാപാര വ്യവസായങ്ങളും ഉയര്‍ന്ന ഉദ്യോഗവും ഭരണാധികാരവും എന്നും ഉയര്‍ന്ന ജാതിക്കാരുടെ കൈവശം തന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ട് മുതലാളി വര്‍ഗമെന്നാല്‍ ഉയര്‍ന്ന ജാതിക്കാരെന്നും തൊഴിലാളിവര്‍ഗമെന്നാല്‍ കീഴ്ജാതിക്കാരെന്നുമുള്ള സത്യം അവര്‍ മറച്ചു പിടിക്കുന്നു.മാത്രമല്ല ജാതിവ്യവസ്ഥ അനിവാര്യമാണെന്നും വാദിക്കുന്നു. അതിന്റെ പരിണിത ഫലമാണ് 70 വര്‍ഷത്തെ പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തനംകൊണ്ട് 543 പാര്‍ലമെന്റ് അംഗങ്ങളുള്ള ഇന്ത്യയില്‍ സിപിഎം 32, സിപിഐ 12 എന്ന നിലയില്‍ 44 എണ്ണം മാത്രമായിത്തീരാന്‍ ഇന്നവര്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായിരിക്കുന്നത്.7 പതിറ്റാണ്ടുകാലം പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടും ഇന്ത്യന്‍ തൊഴിലാളി വര്‍ഗത്തില്‍ 10 ശതമാനത്തിന്റെ പോലും വിശ്വാസമാര്‍ജിക്കാന്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ക്ക് എന്തേ കഴിഞ്ഞില്ലാ എന്ന് അവര്‍ സഗൗരവം ആലോചിക്കേണ്ടതാണ്. ആര്‍എസ്എസ്, കോണ്‍ഗ്രസ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിന്നും ഇന്ത്യന്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ക്ക് യാതൊരു വ്യത്യസ്ത ഭാവവുമില്ല.3 സംഘടനകളുടേയും പ്രവര്‍ത്തനവും ലക്ഷ്യവും ഒന്നു തന്നെയാണ്. മാര്‍ക്‌സിസ്റ്റ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയുടെ അഖിലേന്ത്യാ ജനറല്‍ സെക്രട്ടറിയായ സ:ഈഎംഎസ് പറയുന്നത്; കേരളത്തിനുമാത്രമല്ല ഇന്ത്യക്കാകെ തന്നെ ആര്യബ്രാഹ്മണരില്‍ നിന്നു കിട്ടിയ വലിയൊരു സംഭാവനയാണ് ജാതി (ഇഎംഎസ്: കേരളം മലയാളികളുടെ മാതൃഭൂമി,പേജ്: 51) എന്നാണ്. പെരുമാള്‍ ഭരണകാലത്തും അതിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിലുമായി ജാതി, ജന്മി നാടുവാഴി മേധാവിത്വം നിലവില്‍ വന്നു. കേരളത്തിലെ സമൂഹത്തേയും സംസ്‌കാര ത്തേയും വളര്‍ത്താന്‍ ഇതു സഹായിച്ചു. ഈ ജാതിവ്യ വസ്ഥയുടെ കീഴിലാണ് മലയാളികള്‍ സ്വന്തം വ്യക്തിത്വമുള്ള ഒരു ജനതയായി രൂപം കൊണ്ടത് എന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. (ഇഎംഎസ്:-കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി കേരളത്തില്‍, പേജ് 276) 'ഇന്ത്യക്കാരായ നമുക്ക് അഭിമാനജനകമായ ഈ ചരിത്രം രൂപപ്പെടുത്തിയ വരെ 'ആര്യന്മാര്‍' എന്ന പേരില്‍ ചരിത്രം അറിയുന്നു'.(ഇഎംഎസ്: വേദങ്ങളുടെ നാട് പേജ് 8) ജാതിസമ്പ്രദായം അന്ന് ഉളവായിരുന്നി ല്ലെങ്കില്‍ ഇന്നത്തെ മലയാളികളുടെ അഭിമാനപാത്രമായ കേരളസംസ്‌കാരം ഉയരുമായിരുന്നില്ല.  .(ഇഎംഎസ്:- കേരളം മലയാളികളുടെ മാതൃഭൂമി, പേജ് 53) നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ ഈ പ്രസ്താവനകള്‍ എത്രമാത്രം അബദ്ധ ജഡിലവും അര്‍ത്ഥ രഹിതവും സത്യ വിരുദ്ധവുമാണെന്ന് ഏതൊരു സാമാന്യ ബുദ്ധിയുള്ള കേരളീയനും അറിയാം. ജാതി, ജന്മി, നാടുവാഴി മേധാവിത്വം കേരള സംസ്‌കാരത്തേയും സമൂഹത്തേയും വളര്‍ത്തുകയാണോ തളര്‍ത്തുകയാണോ ചെയ്തത്? ഈ വ്യവസ്ഥിതി ഉണ്ടായതിന് ശേഷമാണോ മലയാളികള്‍ സ്വന്തം വ്യക്തിത്വമുള്ള ഒരു ജനതയായി രൂപം കൊണ്ടത്? എന്തുകൊണ്ട് ജാതി, ജന്മി, നാടുവാഴി മേധാവിത്വത്തെ നമ്പൂതിരിപ്പാട് പുകഴ്ത്തുന്നു? കാരണം അദ്ദേഹം ബ്രാഹ്മണനാണ്.

ജാതി, ജന്മി, നാടുവാഴി മേധാവിത്വം കേരള സംസ്‌കാര ത്തേയും സമൂഹ ത്തേയും തകര്‍ക്കുക യാണ് യഥാര്‍ത്ഥ ത്തില്‍ ഉണ്ടായത്. ആര്യാ ഗമന ത്തിന് എത്രയോ കാലം മുമ്പ് കാശ്മീരില്‍ നിന്നും വിശിഷ്ട ശിലാഫലകങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവന്ന് കൊട്ടാരങ്ങള്‍ പണിത രാജാക്ക ന്മാരുടെ നാടാ യിരുന്നു കേരളം. അന്ന് 7 നില വെണ്‍ മാടങ്ങളില്‍ അധിവസിച്ചിരുന്ന ആദിമ ജനതയുടെ ചരിത്രം രേഖ പ്പെടുത്തിയ എത്രയോ ഗ്രന്ഥങ്ങഴള്‍ സംഘകാല കൃതികളില്‍ ഉള്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പെരുപാണാറ്റു പാടൈ 94ആം വരിയും മറ്റും വ്യക്തമായ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. തിരുവള്ളുവര്‍, കപിലര്‍, പരണര്‍, തൊല്‍കപ്പിയനാര്‍, മാമൂലനാര്‍ തുടങ്ങിയ മഹാകവികളും ഔവ്വയാര്‍, കാക്കൈപ്പാടിന്നിയാര്‍, തിരുമങ്കൈ ആള്‍വാര്‍, വെണ്ണികായത്തി, കാക്കൈക്കണ്ണി, ആണ്ടാള്‍ തുടങ്ങിയ മഹാകവയിത്രിമാരും എഴുതിയ 100 കണക്കിന് ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ ഇന്നും പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. ആ ജനതയെ നശിപ്പിച്ച് ജാത്യാചാരങ്ങ ളേര്‍പ്പെടുത്തി മുലക്കരവും അടിമപ്പണവും വാങ്ങി നാടിനെ കുട്ടിച്ചോറാക്കിയ പുത്തന്‍ കേരള സംസ്‌കാരത്തെയാണ് ഇഎംഎസ് അഭിനന്ദിക്കുന്നത്. 'സജാതിയിലോ ഉയര്‍ന്ന ജാതിയിലോ ഉള്ള പുരുഷനു വശംവദ യാകാത്ത സന്‍മാര്‍ഗ ഹീനകളായ സ്ത്രീകളുണ്ടെങ്കില്‍ അവരെ ഉടന്‍ വധിക്കേണ്ടതാകുന്നു' എന്ന് വിളംബരം പുറപ്പെടുവിച്ച കാര്‍ത്തിക തിരുനാള്‍ രാമവര്‍മ്മ മഹാരാജാവിന്റെ സേവനം ഇഎംഎസ് ന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍ 'കേരളത്തിന്റെ സമൂഹത്തേയും സംസ്‌കാര ത്തേയും വളര്‍ത്താന്‍ ഇത് സഹായിച്ചു' വെന്നു കാണുന്നതില്‍ അതിശയോക്തി ക്ക് അവകാശമില്ല. 1822-ല്‍ ആരംഭിച്ച ചാന്നാര്‍ ലഹളക്ക് നിദാനമായ 'നായര്‍ തുടങ്ങിയ ഉയര്‍ന്നജാതി സ്ത്രീകളെ പോലെ ചാന്നാര്‍ തുടങ്ങിയ കീഴ്ജാതിയിലെ സ്ത്രീകള്‍ മാറുമറച്ചു നടന്നുകൂടാ' എന്ന രാജകീയ വിളംബരവും ഇഎംഎസ് 'ആര്യബ്രാഹ്മണരില്‍ നിന്നു കിട്ടിയ വലിയൊരു സംഭാവനയായി' തന്നെ കാണുന്നു. എന്നാല്‍ നായര്‍ സ്ത്രീകളെ ബ്രാഹ്മണര്‍ കേവലം സുഖഭോഗ വസ്തുവായി മാത്രം കണ്ടിരുന്നു വെന്നും നാടിനെ കുട്ടിച്ചോറാക്കിയത് ബ്രാഹ്മണരും അവരുടെ ജാതി വ്യവസ്ഥയും മാത്രമാണെന്നും ചരിത്രവസ്തുതകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ശ്രീ പി വി തമ്പി എഴുതിയിട്ടുള്ള 'സൂര്യകാലടി' എന്ന നോവല്‍ മാത്രം വായിച്ചാല്‍ ബോധ്യമാകുന്നതാണ്.

കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാവായ ഗാന്ധിയും ആര്‍എസ്എസ് നേതാവായ ഗോള്‍വാള്‍ക്കറും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവായ ഇഎംഎസും ഒരുപോലെ ജാതി-ജന്മി-നാടുവാഴി വ്യവസ്ഥയെ അംഗീകരിക്കുന്നു. അവ ശരിയാണെന്നു പറയുകയും അതിനുവേണ്ടി വാദിക്കുകയും എഴുതി പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതു കൊണ്ടാണ് അംബേദ്കര്‍ പറഞ്ഞത്; 'ഒരു വിപ്ലവകാരിയായ ബ്രാഹ്മണനും ഒരു പുരോഹിതനായ ബ്രാഹ്മണനും ചെയ്യുന്ന വ്യത്യസ്ത പ്രവൃത്തികള്‍ പോലും ബ്രാഹ്മണ്യം ഉറപ്പിക്കുവാനേ സഹായിക്കുകയുള്ളൂ' എന്ന്. 1986 ആഗസ്റ്റ് 30 ന് ഡെല്‍ഹിയില്‍ വെച്ച് ഒഎംസി നമ്പൂതിരിപ്പാട് തര്‍ജ്ജിമ ചെയ്ത ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാന ഗ്രന്ഥമായ ഋഗ്വേദത്തിന്റെ മലയാള പരിഭാഷ പ്രകാശനം ചെയ്തത് ഇഎം ശങ്കരന്‍ മ്പൂതിരിപ്പാടായിരുന്നു. നമ്പൂതിരിമാര്‍ക്കുവേണ്ടി നമ്പൂതിരി എഴുതിയത് നമ്പൂതിരി പ്രകാശനം ചെയ്തുവന്നര്‍ത്ഥം. ഇഎംഎസ് ഋഗ്വേദം പ്രത്യേകമായി പഠിച്ച് ഉപനയനം നടത്തിയ ആളാണ്. ആ ഗ്രന്ഥത്തിലെ മന്ത്രങ്ങളും പ്രാര്‍ത്ഥനകളും അതിന്റെ അര്‍ത്ഥവും അദ്ദേഹത്തിനറിയാം. 'ദസ്യൂക്കള്‍ (ദളിതുകള്‍) യാഗങ്ങളും ബലികളും നടത്താത്തവരും അവിശ്വാസികളും ആണ്, അവര്‍ മനുഷ്യരുമല്ല. അവര്‍ ഞങ്ങളെ (ആര്യന്മാരെ) വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവരെ കൊല്ലുകയും വംശനാശം വളര്‍ത്തുകയും ചെയ്ത് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ' എന്നാണ് ഋഗ്വേദത്തിലെ 1-100-8 ല്‍ ആര്യന്മാര്‍ ഈശ്വരനോട് മന്ത്രത്തിലൂടെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നത്. ഈ രാജ്യത്തെ ഒരു വിഭാഗം ജനതയെ വംശനാശം വരുത്തണമെന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥം പ്രകാശനം ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറായ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ ആര്യപ്രേമവും അയിത്ത ജാതി ക്കാരോടുള്ള അമര്‍ഷവും അധികം വിശദീകരിക്കേണ്ടതില്ല.

ജാതിയുടേയും ചാതുര്‍വര്‍ണ്യ ത്തിന്റെയും ഉപജ്ഞാ താവായ ശങ്കരാചാര്യ രുടെ 12ആം ജന്മദിനാ ഘോഷത്തില്‍ (1989 ഏപ്രില്‍ 23) കാലടിയില്‍ സാസ്‌കാരിക സമ്മേളനം ഉത്ഘാടനം ചെയ്തു കൊണ്ട് ഇഎംഎസ് പറഞ്ഞത് 'ആശയവാദവും ഭൗതിക വാദവും തമ്മില്‍ സംഘര്‍ഷി ച്ചപ്പോള്‍ യൂറോപ്പില്‍ ഭൗതിക വാദവും ഇന്ത്യയില്‍ ആശയവാദവും ജയിച്ചിച്ചു' എന്നാണ്. ആശയ- ഭൗതിക- ആത്മീയ വാദങ്ങള്‍ എല്ലാം ഏകാത്മക മാണെന്ന (Integral) ശങ്കരദര്‍ശനത്തില്‍ കഴമ്പുണ്ടെന്നു സ്ഥാപിക്കുകയാണ് ഇഎംഎസ് ചെയ്തത്. അതിന്റെ പരിണിത ഫലമെന്താ ണെന്ന് മറ്റൊരു സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ ഇകെ നായനാരുടെ നിയമസഭാ മറുപടിയില്‍ നിന്നും വ്യക്തമാകും. അഴിമതികളെ കുറിച്ച് ചര്‍ച്ച ചെയ്തപ്പോള്‍ നായനാര്‍ പറഞ്ഞു   'അടുത്ത 10 000 വര്‍ഷത്തേക്ക് മാറ്റം പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല. വ്യവസ്ഥിതിയുടേതാണ് കുറ്റമെന്ന് പറയേണ്ടതില്ല' എന്ന് എന്നാല്‍ അത്തരമൊരു വ്യവസ്ഥിതിയെ മാറ്റിമറിക്കാന്‍ നേതൃത്വങ്ങളും പ്രസ്ഥാനങ്ങളും എന്തു ചെയ്യുന്നു വെന്നുള്ളതാണ് പ്രധാനം.

ചരിത്ര സത്യങ്ങളെ വ്യഭിചരിക്കുക എന്നത് ബൂര്‍ഷ്വാ ചരിത്രകാരന്മാരുടെ രക്തത്തില്‍ കലര്‍ന്ന സംസ്‌കാരമാണ്. ഒരു സനാതന ബ്രാഹ്മണനായ തുളസീ ദാസിനെ കൊട്ടാരം കവിയായി സ്വീകരിച്ച് രാമായണ മെഴുതിക്കുകയും അത് പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത അക്ബര്‍ ഹിന്ദു വിരുദ്ധനാണെന്നു സ്ഥാപിച്ചവര്‍, ഒട്ടേറെ ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ പണികഴിപ്പിച്ച ടിപ്പു സുല്‍ത്താനെ ക്ഷേത്ര ധ്വംസകനായി ചിത്രീകരിച്ചു വരുന്നത് ചരിത്രത്തെ വളച്ചൊടിക്കലാണ്. 1763 മുതല്‍ 1792 വരെ 2 ദശാബ്ദക്കാലം മലബാര്‍ ഭരിച്ച ഹൈദരലിയും ടിപ്പുവും ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഭൂമി കയ്യൊഴിവായി ദാനം ചെയ്തിരുന്നു വെന്നതിന് മതിയായ തെളിവുകളുണ്ട്. ചിക്കമംഗലൂര്‍ ശൃംഗേരി മഠത്തിലെ രേഖാ ശേഖരങ്ങളില്‍ നിന്നും 1927ല്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ടിപ്പുവിന്റെ 46 കത്തുകള്‍, ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ പണിയാനും സംരക്ഷിക്കാനും പൂജാകര്‍മ്മങ്ങള്‍ മുടക്കം കൂടാതെ നടത്താനും ടിപ്പു കാണിച്ച ഔത്സുക്യങ്ങളുടെ വാചാലമായ തെളിവുകളാണ്. ശൃംഗേരി മഠാധിപതി ശ്രീമദ് പരമഹംസ പരിവ്രാജകാചാര്യ ശ്രീ സച്ചിദാനന്ദ ഭാരതിക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്ന തിനുള്ള പല്ലക്കു വരെ ടിപ്പു സുല്‍ത്താന്‍ വിട്ടു കൊടുത്തതിനുള്ള രേഖകളുണ്ട്. (ഡോ കെകെഎന്‍ കുറുപ്പിന്റെ 19-11-1989ലെ മാതൃഭൂമി ലേഖനം) മാത്രമല്ല ടിപ്പു ഹിന്ദു ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ മുടങ്ങാതെ ചെലവേറിയ വഴിപാടുകളും നടത്തി വന്നിരുന്നു. മലബാറില്‍ ആദ്യമായി അടിമക്കച്ചവടം നിര്‍ത്തലാക്കിയ രാജാവെന്ന നിലയില്‍ അടിമകളുടെ ഉടമകളായ സവര്‍ണ ജന്മിമാര്‍ക്ക് ടിപ്പുവിനോട് ഒടുങ്ങാത്ത പക ഉണ്ടായിരുന്നതാകാം ടിപ്പുവിനെ ഹിന്ദുമത വിരുദ്ധനായി ചിത്രീകരിക്കാന്‍ കാരണം.

സാവിത്രി എന്ന ബ്രാഹ്മണ യുവതിയെ ചാത്തന്‍ എന്ന പുലയ യുവാവിന്റെ കുടിലില്‍ എത്തിച്ച് കീറ പ്പായയില്‍ സഹ ശയനം നടത്തി ച്ചുകൊണ്ട്  'മാറ്റുവിന്‍ ചട്ടങ്ങളെ സ്വയ മല്ലെങ്കില്‍ മാറ്റു മതുകളീ നിങ്ങളെ താന്‍' എന്ന് ദുരവസ്ഥ യിലൂടെ പ്രഘോഷണം ചെയ്ത മഹാകവി കുമാര നാശാനെ അയിത്ത ത്തിന്റെയും ജാതി മേധാവിത്വ ത്തിന്റെയും ബ്രാഹ്മണ്യ ത്തിന്റെയും അഗ്രഹാരങ്ങളെ പിടിച്ചു കുലുക്കി എന്നതിന്റെ പേരില്‍   'ബൂര്‍ഷ്വാ കവി'  എന്നു വിളിച്ച് അധിക്ഷേപിക്കുകയാണ് ഈഎംഎസ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. 'ആശാന്‍ ഒരു വിപ്ലവ കവിയല്ല'  (ഇഎംഎസ്-സമൂഹം ഭാഷ സാഹിത്യം, പേജ് 160, 161) എന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു. ആശാന്‍ അങ്ങനെ ആകാന്‍ കാരണം 'ബൂര്‍ഷ്വാ വര്‍ഗത്തിന്റെ പ്രതീകമായ നാരായണ ഗുരു'വിന്റെ സ്വാധീനമാണെന്നും നമ്പൂതിരിപ്പാട് വിശ്വസിക്കുന്നു. അങ്ങനെ വിലയിരുത്തുന്നതില്‍ ഇഎംഎസിനെ കുറ്റം പറയാന്‍ നമുക്കു കഴിയില്ല. കാരണം 'വര്‍ഗസമുദായത്തില്‍ ഓരോരുത്തരും ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യേക വര്‍ഗത്തിലെ അംഗങ്ങളായി ജീവിക്കുന്നു. അവരുടെ ഓരോരുത്തരുടേയും ചിന്താഗതിയില്‍ നിശ്ചയമായും ഒരു പ്രത്യേക വര്‍ഗത്തിന്റെ മുദ്ര കുത്ത പ്പെട്ടിരിക്കും 'എന്ന് മാവോ അനുശാസിക്കുന്നുണ്ട്. ഇഎംഎസ് മാത്രം ഈ തത്വശാസ്ത്രത്തിനു പുറത്താ യിരിക്കുകയില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമുദായ ത്തെക്കുറിച്ച് വിമര്‍ശന പരമായി എഴുതിയ കുമാരനാശാനെ എതിര്‍ക്കാന്‍ നമ്പൂതിരിപ്പാട് ബാധ്യസ്ഥനായി എന്നു മാത്രം. ശ്രീനാരായണ ഗുരുദേവനെ ഒരു  'ബൂര്‍ഷ്വാ'  എന്ന് ചിത്രീകരിച്ചു കൊണ്ട് നമ്പൂതിരിപ്പാടെഴുതിയ മറ്റൊരു ലേഖനം ചിന്ത വാരികയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ട് നാളുകള്‍ ഏറെയായില്ല.

ഇതേ വികാരം തന്നെയാണ് സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണ പിള്ള പലഘട്ടങ്ങ

ളിലും  പ്രകടിപ്പി ച്ചിട്ടുള്ളത്. കവി തിലകന്‍ പണ്ഡിറ്റ് കെപി കറുപ്പന്‍  'ബാലകലേശം'  എന്ന നാടകത്തിലൂടെ തീണ്ടലാ ചരിച്ച ഒരു നമ്പൂതിരിയെ തൂക്കിക്കൊല്ലാന്‍ മഹാരാജാവ് വിധിക്കുന്നതായി എഴുതി യപ്പോള്‍ കറുപ്പനെ പ്രോസിക്യൂട്ട് ചെയ്യണമെന്ന് സ്വദേ ശാഭിമാനി ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഇതിന്റെയെല്ലാം അര്‍ത്ഥം ബ്രാഹ്മ ണിസത്തെ തൊട്ടുകളിക്കാന്‍ അവരാരും അനുവദിക്കുകയില്ല എന്നു തന്നെയാണ്. അധഃകൃതരെ സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌കൂളില്‍ പ്രവേശി പ്പിക്കാന്‍ ഉത്തരവു ണ്ടായപ്പോള്‍ 'കുതിരയേയും പോത്തിനേയും ഒരേ നുകത്തില്‍ കെട്ടുകയാണ്' എന്ന് മുഖ പ്രസംഗ മെഴുതി അധഃസ്ഥി ത രുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ എതിര്‍ക്കുക യാണല്ലോ രാമകൃഷ്ണപിള്ള ചെയ്തത്. (1910 മാര്‍ച്ച് 2ആം തിയതിയിലെ സ്വദേശാഭിമാനി മുഖപ്രസംഗം) ബ്രാഹ്മണരുടെ മര്‍ദ്ദന മുണ്ടായിരുന്നിട്ടു പോലും, ജാതി സമ്പ്രദായം കൊണ്ട് തിയ്യരാദി ജനതയെ അടിമകളാക്കി വെക്കാന്‍ അവസരം ലഭിക്കുന്നതു മൂലം നായന്മാരും സന്തുഷ്ടരായിരുന്നു വെന്നു വേണം മനസ്സിലാക്കാന്‍.

1931-ല്‍ കെസി ജോര്‍ജ്, എന്‍സി ശേഖര്‍ എന്നിവരുടെ നേതൃ ത്വത്തില്‍ തിരു വനന്ത പുരത്ത് വെച്ച് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ലീഗ് രൂപീകരിച്ചു കൊണ്ട് കേരള ത്തില്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവര്‍ത്തനം തുടക്കം കുറി ച്ചിരുന്നു. എന്നാല്‍ സഖാവ് നമ്പൂതിരിപ്പാട് 1934 മെയ് മാസം വരെ കെപിസിസി സെക്രറട്ടറി, കോണ്‍: എംഎല്‍എ എന്നീ നിലകളില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് പാര്‍ട്ടിയും ഗാന്ധിജിയുടെ നിയമലംഘന പ്രസ്ഥാനവു മൊക്കെയായി പ്രവര്‍ത്തി ക്കുകയാണ് ചെയ്തു വന്നിരുന്നത്. 1939 ഡിസംബറില്‍ പിണറായിയില്‍ വെച്ച് കോണ്‍ഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയായി മാറിയതോടു കൂടിയാണ് ഇഎംഎസ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതൃത്വത്തില്‍ വന്നത്. അന്ന് കണ്ണൂര്‍ ജില്ലയിലെ തലശ്ശേരി താലൂക്കില്‍ പെട്ട പിണറായിക്കടുത്തുള്ള പാറപ്ര വിവേകാനന്ദ വായനശാലയില്‍ അതീവ രഹസ്യമായി കൂടിയ സമ്മേളനം തിരുവിതാംകൂര്‍ സ്റ്റേറ്റ് കോണ്‍ഗ്രസിന് ബദലായി മലബാറില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന കോണ്‍ഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആശയത്തിലേക്ക് നയിക്കാനാണ് തീരുമാനിച്ചത്. 1940 മാര്‍ച്ച് മാസത്തില്‍ കോട്ടക്കല്‍ വെച്ചു നടന്ന കേരളാ പ്രദേശ് കോണ്‍ഗ്രസ് കമ്മറ്റിയുടെ രാഷ്ട്രീയ സമ്മേളനത്തില്‍  'ഐക്യത്തിന്റെ ശത്രു, സമരത്തിന്റെ ശത്രു'  എന്ന തലക്കെട്ടില്‍ ഒരു ലഘുലേഖ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതോടു കൂടിയാണ് പി കൃഷ്ണപിള്ള കോണ്‍ഗ്രസ് അല്ലാതായത്. ഈ ചരിത്ര സത്യങ്ങളെല്ലാം ഇന്നവര്‍ വളച്ചൊടിച്ചിരിക്കുന്നു. 1931മുതല്‍ 39 വരെയുള്ള 8 വര്‍ഷക്കാലത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് സവര്‍ണ നേതൃത്വ മില്ലാതിരുന്നതു കൊണ്ട് ചരിത്ര ത്തിന്റെ ഏടുകളില്‍ നിന്നും തുടച്ചു മാറ്റാനും നമ്പൂതിരിപ്പാട് ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ജാതി മേധാവികളുടെ അരങ്ങേറ്റം മുതല്‍ക്കുള്ള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ചരിത്രം മാത്രം രേഖപ്പെടുത്താനുള്ള തത്രപ്പാട് തികച്ചും  അപലപനീയവും അപഹാസ്യവുമാണ്.

കോണ്‍ഗ്രസ് എംഎല്‍എ എന്ന നിലയില്‍ രാജാജി നിയമ സഭയില്‍ അംഗമായിരുന്ന ഇഎംഎസിന് നിയമസഭ സസ്‌പെന്‍ഡ് ചെയ്യപ്പെട്ടതിനെ തുടര്‍ന്ന് സാമാജികത്വം നഷ്ടപ്പെടുകയും 1940ല്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് സംസ്ഥാന കമ്മറ്റി സെക്രട്ടറി സ്ഥാന ത്തേക്കുള്ള മത്സരത്തില്‍ പി നാരായണന്‍ നായര്‍ സെക്രട്ടറി യായി തെര ഞ്ഞെടുക്ക പ്പെടുക യുമുണ്ടായി. ആ പരിത സ്ഥിതി യിലാണ് അദ്ദേഹം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റായത്. ആ കാലത്ത് കുട്ടികൃഷ്ണ മെനോന്‍ ചെയര്‍മാനാ യുള്ള മലബാര്‍ ജന്മി-കുടിയാന്‍ കമ്മറ്റി റിപ്പോര്‍ട്ടിന് കമ്മറ്റി അംഗമെന്ന നിലയില്‍ എഴുതി അയച്ച റിപ്പോര്‍ട്ടിനെ കുറിച്ച് 1941 ഡിസംബറില്‍ 'സാഷ്യല്‍ സയന്റിസ്റ്റ് 'മാസികയില്‍ ഇഎംഎസ് തന്നെ എഴുതിയ ലേഖനം വായിക്കേ ണ്ടതാണ്. 45 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് (കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആകുന്നതിനു മുമ്പ്) മണ്ണ് മണ്ണില്‍ പണിയെടുക്കുന്നവര്‍ക്കു മാത്രം എന്ന റിപ്പോര്‍ട്ട് ('Land to the tiller' the central idea put across in my minute of dissent to the Malabar Reforms committee.EMS,Social Scientist.17-12-1941) എന്നെഴുതിയ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഇന്ന് ഈ ആവശ്യം അതേപടി ഉന്നയിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു ലേഖനമെഴുതാനോ പ്രസംഗിക്കാനോ ധൈര്യ മുണ്ടാകുമോ? ഒരു തുണ്ടു ഭൂമിക്കുവേണ്ടി ദാഹിക്കുന്ന നാട്ടിന്‍പുറങ്ങളിലെ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളെ തൊഴിലാളി വര്‍ഗ നേതൃത്വത്തില്‍ സംഘടിപ്പിക്കുക എന്ന മൗലിക കടമ ഈ രാജ്യങ്ങളിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ സ്വയം ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന് (ഇഎംഎസ്-കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി കേരളത്തില്‍, പേജ് 195) അന്ന് നമ്പൂതിരിപ്പാട് വാദിച്ചിരുന്നു. എന്നാല്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആയതിനുശേഷം 'ഒരു തുണ്ടു ഭൂമിക്കുവേണ്ടിയുള്ള സമരം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന് 'ആഹ്വാനം ചെയ്യാന്‍ ഇന്ന് കഴിയില്ലെന്നതാണ് സത്യം. അന്ന് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ അശ്വമേധം,പുതിയ ആകാശം പുതിയ ഭൂമി, സര്‍വേക്കല്ല്, നിങ്ങളെന്നെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റാക്കി തുടങ്ങിയ നാടകങ്ങളില്‍ കൂടിയും രണ്ടിടങ്ങഴി,ഓടയില്‍ നിന്ന് തുടങ്ങിയ നോവലുകളില്‍ കൂടിയും ഉണര്‍ത്തിവിട്ട സന്ദേശം അവര്‍ സ്വയം പിന്‍വലിച്ചിരിക്കുന്നു.അധഃകൃതരെക്കൊണ്ട് കൃഷിഭൂമി കര്‍ഷകര്‍ക്ക് എന്ന മുദ്രാവാക്യം വിളിപ്പിച്ചവര്‍ പലപ്രാവശ്യം ഭരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കൃഷിഭൂമി ആര്‍ക്ക് കിട്ടി?മുദ്രാവാക്യ ജാഥാ തൊഴിലാളികള്‍ ഇന്ന് കര്‍ഷകരല്ലെന്നും കര്‍ഷക തൊഴിലാളി കളാണെന്നും നേതൃത്വം വിധിച്ചു.1956 ല്‍ പാലക്കാട് വെച്ച് നടന്ന നാലാം പാര്‍ട്ടി കോണ്‍ഗ്രസ് പാസ്സാക്കിയ ഭൂപ്രമേയം 1957 ല്‍ അധികാരത്തില്‍ കയറിയപ്പോഴേ അവര്‍ വിസ്മരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.